قرهطاغڭ بر ميوهسى
عزيز قارداشلرم!
بو دفعه مكتوب يرنده بو ميوهيى گوندرييورز.
بر آيتڭ معناىِ إشاريسنڭ كلّيتندن بر فردى، حرّيتدن بو آنه قدردر. تشرينِ ثانى اوتوزنجى گون (١٣٥٨) ده قرهطاغ باشنه چيقييوردم. «إنسانلرڭ، خصوصًا مسلمانلرڭ بو تسلسل ايدن هلاكتلرى و خسارتلرى نه وقتدن باشلادى، نه وقته قدر...» خاطره گلدى. بردن، هر مشكلمى حلّ ايدن قرآنِ معجز البيان، سورۀِ وَالْعَصْرِيى قارشيمه چيقاردى. «باق!» ديدى. باقدم. هر عصره خطاب ايتديگى گبى، بو عصريمزه ده داها زياده باقان (وَالْعَصْرِ ۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَفٖى خُسْرٍ) آيتندهكى (اِنَّ الْاِنْسَانَ لَفٖى خُسْرٍ) مقامِ جفريسى بيڭ اوچ يوز يگرمى درت (١٣٢٤) ايدوب، حرّيت إنقلابيله باشلايان تبدّلِ سلطنت و بالقان و ايتاليا حربلرى و برنجى حربِ عمومى مغلوبيتلرى و معاهدهلرى و شعائرِ إسلاميهنڭ صارصيلمالرى و بو مملكتڭ زلزلهلرى و يانغينلرى و ايكنجى حربِ عمومينڭ زمين يوزنده فورطنهلرى گبى، سماوى و أرضى مصيبتلرله خسارتِ إنسانيه ايله (اِنَّ الْاِنْسَانَ لَفٖى خُسْرٍ) آيتنڭ بو عصره دخى بر حقيقتى، مادّةً عين تاريخيله گوستروب، بر لمعۀِ إعجازينى گوسترييور.
(اِلَّا الَّذٖينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ) ايسه، مقامِ جفريسى (آخردهكى (ت)، (ه) صاييلير، شدّه صاييلماز) بيڭ اوچ يوز أللى سكز (١٣٥٨) اولان بو سنهنڭ و گلهجك سنهنڭ عين تاريخنى گوسترمكله او خسارتلردن باخصوص معنوى خسارتلردن قورتولمانڭ چارۀِ