خسروڭ مكتوبندن بر فقرهدر
أوت استادم، گوزيمزله گورويورز كه: أهلِ طريقت، بدعهلره طايانهمامشلر؛ هم گيرمشلر، ايچندن چيقامييورلر، هم سالكلرى اوندن بر ايكىيه اينمش. هم اونلر ده إعتراف ايدييورلر كه: ذوقلرندن، جذب ايديجى گوزللكلرندن أللرنده چوق شيلرى قالمامش. جنابِ حقّڭ صِرف بر إحسانى اولارق رسالة النورڭ پارلاق، نورانى ناصيهسنى مشاهده ايدييورز كه، إنعكاس ايدن لمعاتِ نوريهسى، بتون إحتياجمزه كافى و وافى گلييور، هركسى حيرتده بيراقييور. هم أهلِ بدعهيى سرفرو ايتديرييور. اويلهلرڭ لسانلرندن، ندامت و تأسّفى إفاده ايدن «بيلمهمشز!» كلمهلرى دوكولويور.
محيطمزده، رسالة النوره قارشى جاذبهدار و چوق عالى حقيقتلرندن باشقه أهلِ بدعه لسانلرى صوصمش؛ گويا قراڭلقلى گردابلره صوقولمشلر، قونوشمايورلر. قونوشسهلر ده تأثيرلرى قالمامشدر. جاذبهدار و إعجازكار لسانيله آنجق رسالة النور قونوشويور. بدعه و ضلالت ظلمتلرينه قارشى آنجق اونڭ طلبهلرى، قوّتِ ايمانله چليكدن بر قلعه گبى طورويورلر. هم اويله فوق العاده فتوحات ياپييور و اويله خارق العاده بر صورتده أمر و نهىِ قرآنىيى تمسّك ايتديرييور كه، پك چوق مشاهداتمزدن يالڭز بريسنى بيڭ قلملى قارداشمز سويلهيورلر كه... سكوت.
خسرو
* * *