عزيز قارداشلرم!
بوگونلرده تفسيرڭ و اوننجى سوزڭ توافقاتنه باقدم. كندى كنديمه ديدم كه: بو زياده تفصيلات إسرافدر، أهمّيتلى مسئلهلر چوقدر، وقت ضايع اولماسين. بردن إخطار ايديلدى كه: او توافق آلتنده چوق أهمّيتلى مسئلهلر واردر. هم مادام توافقده بر عنايتِ خاصّه و بر إلتفاتِ رحمانى رسالة النوره قارشى تظاهر ايتمش. او إلتفاته قارشى حسِّ شكران و ممنونيت و متشكّرانه سَوينج، نه قدر إفراطكارانه ده اولسه إسراف اولاماز. بو إخطار مجملنى ايكى جهتله ايضاح ايدهجگم:
برنجيسى: هر شيده (نه قدر جزئى اولسه ده) بر قصد و إرادهنڭ جلوهسى بولونماسيدر؛ تصادف، حقيقى اولارق بولونماماسيدر. أوت كثرتڭ أڭ طاغنيق و أڭ زياده تصادفه ويريلن، كلماتدهكى حروفاتڭ وضعيتلريدر. خصوصًا كتابتده، مادام هيچ مناسبتى اولميان و إختيارِ بشر قاريشميان حروفاتڭ وضعيتلرنده بر تناسب، بر نظام بولونويور؛ ألبته بر إرادۀِ غيبى تحتنده وضعيتلر ويريلييور. هيچ بر شى دائرۀِ علم و قدرتندن خارج اولماديغى گبى، دائرۀِ إراده و مشيئتدن دخى خارج دگلدر كه؛ بويله جزئى و طاغنيق شيلرده دخى بر تناسب گوزهتيلييور و تنظيم ايديلييور. و او تنظيم ايچنده إرادۀِ عامّه جلوهسندن، عنايتِ خاصّه صورتنده، رسالة النوره بر إمتياز نوعندن، خصوصى بر توجّه گورولمش. بن بو درين مسئلهيى تام گورمك ايچون، إشارات الإعجازڭ توافقاتنه دقّت ايتدم و قطعى بر قناعت ايله او سرّى بيلدم و حسّ ايتدم.
ايكنجيسى: ناصلكه چوق مبارك و قدسى بيوك بر ذات، غايت فقير و محتاج بر آدمه، اُميد ايديلمديگى بر طرزده، إلتفاتكارانه، بر قابده بعض كاغدلره