رسالۀِ نور كلّياتندن
رمضان إقتصاد شكر رسالهلرى
مؤلّفى
بديع الزمان سعيد النورسى
رمضان رسالهسى
رمضانِ شريفڭ پك چوق حكمتلرندن طوقوز حكمتى بيان ايدن «طوقوز نكته»در.
﴿بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ﴾
﴿شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذٖٓى اُنْزِلَ فٖيهِ الْقُرْاٰنُ
هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِ﴾
برنجى نكته:
رمضانِ شريفدهكى صوم، إسلاميتڭ أركانِ خمسهسنڭ برنجيلرندندر. هم شعائرِ إسلاميهنڭ أعظملرندندر.
ايشته رمضانِ شريفدهكى اوروجڭ چوق حكمتلرى؛ هم جنابِ حقّڭ ربوبيتنه، هم إنسانڭ حياتِ إجتماعيهسنه، هم حياتِ شخصيهسنه، هم نفسڭ تربيهسنه، هم نعمِ إلٰهيهنڭ شكرينه باقار حكمتلرى وار.
جنابِ حقّڭ ربوبيتى نقطهسنده اوروجڭ چوق حكمتلرندن بر حكمتى شودر كه:
جنابِ حق زمين يوزينى بر سفرۀِ نعمت صورتنده خلق ايتديگى و بتون أنواعِ نعمتى او سفرهده (مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ) بر طرزده او سفرهيه ديزديگى جهتله، كمالِ ربوبيتنى و رحمانيت و رحيميتنى او وضعيتله إفاده ايدييور. إنسانلر غفلت پردهسى آلتنده و أسباب دائرهسنده او وضعيتڭ إفاده ايتديگى حقيقتى تام گورهمييور، بعضًا اونوتويور. رمضانِ شريفده ايسه، أهلِ ايمان بردن منتظم بر اوردو حكمنه گچر. سلطانِ أزلينڭ ضيافتنه دعوت ايديلمش بر صورتده آقشامه ياقين «بيوريڭز» أمرينى بكلهيورلر گبى بر طورِ عبوديتكارانه گوسترمهلرى، او شفقتلى و حشمتلى و كلّيتلى رحمانيته قارشى، وسعتلى و عظمتلى و إنتظاملى بر عبوديتله مقابله ايدييورلر. عجبا بويله علوى عبوديته و شرفِ كرامته إشتراك ايتمهين إنسانلر إنسان إسمنه لايق ميدرلر؟
ايكنجى نكته:
رمضانِ مبارگڭ صومى، جنابِ حقّڭ نعمتلرينڭ شكرينه باقديغى جهتله، چوق حكمتلرندن بر حكمتى شودر كه:
برنجى سوزده دينيلديگى گبى، بر پادشاهڭ مطبخندن بر طبلهجينڭ گتيرديگى طعاملر بر فيآت ايستر. طبلهجىيه بخشيش ويريلديگى حالده، چوق قيمتدار اولان او نعمتلرى قيمتسز ظن ايدوب اونى إنعام ايدنى طانيمهمق نهايت درجهده بر بلاهت اولديغى گبى، جنابِ حق حدسز أنواعِ نعمتنى نوعِ بشره زمين يوزنده نشر ايتمش. اوڭا مقابل، او نعمتلرڭ فيآتى اولارق، شكر ايستهيور. او نعمتلرڭ ظاهرى أسبابى و أصحابى، طبلهجى حكمندهدرلر. او طبلهجيلره بر فيآت ويرييورز، اونلره منّتدار اولويورز؛ حتّى مستحق اولمادقلرى پك چوق فضله حرمت و تشكّرى ايدييورز. حالبوكه منعمِ حقيقى، او أسبابدن حدسز درجهده او نعمت واسطهسيله شكره لايقدر.
ايشته اوڭا تشكّر ايتمك؛ او نعمتلرى طوغريدن طوغرىيه اوندن بيلمك، او نعمتلرڭ قيمتنى تقدير ايتمك و او نعمتلره كندى إحتياجنى حسّ ايتمكله اولور.
ايشته رمضانِ شريفدهكى اوروج، حقيقى و خالص، عظمتلى و عمومى بر شكرڭ آناختاريدر. چونكه سائر وقتلرده مجبوريت تحتنده اولميان إنسانلرڭ چوغى، حقيقى آجلق حسّ ايتمدكلرى زمان، چوق نعمتلرڭ قيمتنى درك ايدهمييور. قورو بر پارچه أكمك، طوق اولان آدملره، خصوصًا زنگين اولسه، اوندهكى درجۀِ نعمت آڭلاشيلمييور. حالبوكه إفطار وقتنده او قورو أكمك، بر مؤمنڭ نظرنده چوق قيمتدار بر نعمتِ إلٰهيه اولديغنه قوّۀِ ذائقهسى شهادت ايدر. پادشاهدن تا أڭ فقرايه قدر هركس، رمضانِ شريفده او نعمتلرڭ قيمتلرينى آڭلامقله بر شكرِ معنوىيه مظهر اولور. هم گوندوزدهكى يمكدن ممنوعيتى جهتيله؛ «او نعمتلر بنم ملكم دگل. بن بونلرڭ تناولنده حرّ دگلم؛ ديمك باشقهسنڭ ماليدر و إنعاميدر. اونڭ أمرينى بكلهيورم.» دييه نعمتى نعمت بيلير؛ بر شكرِ معنوى ايدر.
ايشته بو صورتله اوروج، چوق جهتلرله حقيقى وظيفۀِ إنسانيه اولان شكرڭ آناختارى حكمنه گچر.
اوچنجى نكته:
اوروج، حياتِ إجتماعيۀِ إنسانيهيه باقديغى جهتله چوق حكمتلرندن بر حكمتى شودر كه:
إنسانلر، معيشت جهتنده مختلف بر صورتده خلق ايديلمشلر. جنابِ حق او إختلافه بناءً، زنگينلرى فقرالرڭ معاونتنه دعوت ايدييور. حالبوكه زنگينلر، فقارانڭ آجينهجق آجى حاللرينى و آجلقلرينى، اوروجدهكى آجلقله تام حسّ ايدهبيليرلر. أگر اوروج اولمازسه، نفسپرست چوق زنگينلر بولونهبيلير كه، آجلق و فقيرلك نه قدر أليم و اونلر شفقته نه قدر محتاج اولديغنى إدراك ايدهمز. بو جهتده إنسانيتدهكى همجنسنه شفقت ايسه، شكرِ حقيقينڭ بر أساسيدر. هانگى فرد اولورسه اولسون، كندندن بر جهتده داها فقيرى بولابيلير. اوڭا قارشى شفقته مكلّفدر.
أگر نفسنه آجلق چكديرمك مجبوريتى اولمازسه، شفقت واسطهسيله معاونته مكلّف اولديغى إحسانى و يارديمى ياپاماز؛ ياپسه ده تام اولاماز. چونكه حقيقى او حالتى كندى نفسنده حسّ ايتمييور.
دردنجى نكته:
رمضانِ شريفدهكى اوروج، نفسڭ تربيهسنه باقديغى جهتندهكى چوق حكمتلرندن بر حكمتى شودر كه:
نفس، كندينى حرّ و سربست ايستر و اويله تلقّى ايدر. حتّى موهوم بر ربوبيت و كيف مايشاء حركتى، فطرى اولارق آرزو ايدر. حدسز نعمتلرله تربيه اولونديغنى دوشونمك ايستهمييور. خصوصًا دنياده ثروت و إقتدارى ده وارسه، غفلت دخى يارديم ايتمش ايسه؛ بتون بتون غاصبانه، خيرسزجهسنه نعمتِ إلٰهيهيى حيوان گبى يوتار.
ايشته رمضانِ شريفده أڭ زنگيندن أڭ فقيره قدر هركسڭ نفسى آڭلار كه: كنديسى مالك دگل، مملوكدر؛ حرّ دگل، عبددر. أمر اولونمازسه أڭ عادى و أڭ راحت شيئى ده ياپاماز، ألنى صويه اوزاتاماز دييه موهوم ربوبيتى قيريلير، عبوديتى طاقينير، حقيقى وظيفهسى اولان شكره گيرر.
بشنجى نكته:
رمضانِ شريفڭ اوروجى، نفسڭ تهذيبِ أخلاقنه و سركشانه معاملهلرندن واز گچمهسى جهتنه باقديغى نقطهسندهكى چوق حكمتلرندن بريسى شودر كه:
نفسِ إنسانيه غفلتله كندينى اونوتويور. ماهيتندهكى حدسز عجزى، نهايتسز فقرى، غايت درجهدهكى قصورينى گورهمز و گورمك ايستهمز. هم نه قدر ضعيف و زواله معروض و مصيبتلره هدف بولونديغنى و چابوق بوزولور طاغيلير أت و كميكدن عبارت اولديغنى دوشونمز. عادتا پولاطدن بر وجودى وار گبى، لا يموتانه كندينى أبدى تخيّل ايدر گبى دنيايه صالديرر. شديد بر حرص و طمع ايله و شدّتلى علاقه و محبّت ايله دنيايه آتيلير. هر لذّتلى و منفعتلى شيلره باغلانير. هم كندينى كمالِ شفقتله تربيه ايدن خالقنى اونوتور. هم نتيجۀِ حياتنى و حياتِ اُخرويهسنى دوشونمز؛ أخلاقِ سيّئه ايچنده يووارلانير.
ايشته رمضانِ شريفدهكى اوروج؛ أڭ غافللره و متمرّدلره، ضعفنى و عجزينى و فقرينى إحساس ايدييور. آجلق واسطهسيله معدهسنى دوشونويور. معدهسندهكى إحتياجنى آڭلار. ضعيف وجودى، نه درجه چوروك اولديغنى خاطرلايور. نه درجه مرحمته و شفقته محتاج اولديغنى درك ايدر. نفسڭ فرعونلغنى بيراقوب، كمالِ عجز و فقر ايله درگاهِ إلٰهيهيه إلتجايه بر آرزو حسّ ايدر و بر شكرِ معنوى أليله رحمت قپوسنى چالمغه حاضرلانير. أگر غفلت قلبنى بوزمامش ايسه...
آلتنجى نكته:
رمضانِ شريفڭ صيامى، قرآنِ حكيمڭ نزولنه باقديغى جهتله و رمضانِ شريف، قرآنِ حكيمڭ أڭ مهمّ زمانِ نزولى اولديغى جهتندهكى چوق حكمتلرندن بريسى شودر كه:
قرآنِ حكيم، مادام شهرِ رمضانده نزول ايتمش؛ او قرآنڭ زمانِ نزولنى إستحضار ايله او سماوى خطابى حسنِ إستقبال ايتمك ايچون رمضانِ شريفده نفسڭ حاجاتِ سفليهسندن و مالايعنيات حالاتدن تجرّد و أكل و شربڭ تركيله مَلكيت وضعيتنه بڭزهمك و بر صورتده او قرآنى يڭى نازل اولويور گبى اوقومق و ديڭلهمك و اوندهكى خطاباتِ إلٰهيهيى گويا گلديگى آنِ نزولنده ديڭلهمك و او خطابى رسولِ أكرم عليه الصلاة والسلامدن ايشيدييور گبى ديڭلهمك، بلكه حضرتِ جبرائيلدن، بلكه متكلّمِ أزليدن ديڭلهيور گبى بر قدسى حالته مظهر اولور. و كنديسى ترجمانلق ايدوب باشقهسنه ديڭلتديرمك و قرآنڭ حكمتِ نزولنى بر درجه گوسترمكدر.
أوت رمضانِ شريفده گويا عالمِ إسلام بر مسجد حكمنه گچييور؛ اويله بر مسجد كه، ميليونلرله حافظلر، او مسجدِ أكبرڭ كوشهلرنده او قرآنى، او خطابِ سماوىيى أرضليلره ايشيتديرييورلر. هر رمضان (شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذٖٓى اُنْزِلَ فٖيهِ الْقُرْاٰنُ) آيتنى، نورانى پارلاق بر طرزده گوسترييور. رمضان، قرآن آيى اولديغنى إثبات ايدييور. او جماعتِ عظمانڭ سائر أفرادلرى، بعضلرى خشوع ايله او حافظلرى ديڭلرلر. ديگرلرى، كندى كندينه اوقورلر. شويله بر وضعيتدهكى بر مسجدِ مقدّسده، نفسِ سفلينڭ هوساتنه تابع اولوب، يمك ايچمك ايله او وضعيتِ نورانيدن چيقمق نه قدر چركين ايسه و او مسجددهكى جماعتڭ معنوى نفرتنه نه قدر هدف ايسه؛ اويله ده رمضانِ شريفده أهلِ صيامه مخالفت ايدنلر ده، او درجه عموم او عالمِ إسلامڭ معنوى نفرتنه و تحقيرينه هدفدر.
يدنجى نكته:
رمضانڭ صيامى، دنياده آخرت ايچون زراعت و تجارت ايتمگه گلن نوعِ إنسانڭ قزانجنه باقديغى جهتدهكى چوق حكمتلرندن بر حكمتى شودر كه:
رمضانِ شريفده ثوابِ أعمال، بره بيڭدر. قرآنِ حكيمڭ نصِّ حديث ايله هر بر حرفنڭ اون ثوابى وار؛ اون حسنه صاييلير، اون ميوۀِ جنّت گتيرر. رمضانِ شريفده هر بر حرفڭ، اون دگل بيڭ و آيت الكرسى گبى آيتلرڭ هر بر حرفى بيڭلر و رمضانِ شريفڭ جمعهلرنده داها زيادهدر. و ليلۀِ قدرده اوتوز بيڭ حسنه صاييلير.
أوت هر بر حرفى اوتوز بيڭ باقى ميوهلر ويرن قرآنِ حكيم، اويله بر نورانى شجرۀِ طوبٰى حكمنه گچييور كه؛ ميليونلرله او باقى ميوهلرى، رمضانِ شريفده مؤمنلره قزانديرر. ايشته گل، بو قدسى، أبدى، كارلى تجارته باق، سير ايت و دوشون كه: بو حروفاتڭ قيمتنى تقدير ايتمهينلر نه درجه حدسز بر خسارتده اولديغنى آڭلا!
ايشته رمضانِ شريف عادتا بر آخرت تجارتى ايچون غايت كارلى بر مشهر، بر پازاردر. و اُخروى حاصلات ايچون، غايت منبت بر زميندر. و نشو و نماءِ أعمال ايچون، بهاردهكى ماهِ نيساندر. سلطنتِ ربوبيتِ إلٰهيهيه قارشى عبوديتِ بشريهنڭ رسمِ گچيد ياپماسنه أڭ پارلاق، قدسى بر بايرام حكمندهدر. و اويله اولديغندن، ييمك ايچمك گبى نفسڭ غفلتله حيوانى حاجاتنه و مالايعنى و هواپرستانه مشتهياته گيرمهمك ايچون اوروجله مكلّف اولمش. گويا موقّةً حيوانيتدن چيقوب مَلكيت وضعيتنه وياخود آخرت تجارتنه گيرديگى ايچون، دنيوى حاجاتنى موقّةً بيراقمقله، اُخروى بر آدم و تجسّدًا تظاهر ايتمش بر روح وضعيتنه گيرهرك؛ صومى ايله، صمديته بر نوع آيينهدارلق ايتمكدر.
أوت رمضانِ شريف؛ بو فانى دنياده، فانى عمر ايچنده و قيصه بر حياتده باقى بر عمر و اوزون بر حياتِ باقيهيى تضمّن ايدر، قزانديرر.
أوت بر تك رمضان، سكسان سنه بر عمر ثمراتنى قزانديرابيلير. ليلۀِ قدر ايسه، نصِّ قرآن ايله بيڭ آيدن داها خيرلى اولديغى بو سرّه بر حجّتِ قاطعهدر.
أوت قراڭلقلى بو حياتِ دنيويهنڭ أڭ نورانى ليلۀِ قدرى رمضاندر.
أوت ناصلكه بر پادشاه، مدّتِ سلطنتنده بلكه هر سنهده، يا جلوسِ همايون ناميله وياخود باشقه بر شعشعهلى جلوۀِ سلطنتنه مظهر بعض گونلرى بايرام ياپار. رعيتنى، او گونده عمومى قانونلر دائرهسنده دگل؛ بلكه خصوصى إحساناتنه و پردهسز حضورينه و خاص إلتفاتنه و فوق العاده إجراآتنه و طوغريدن طوغرىيه لايق و صادق ملّتنى، خاص توجّهنه مظهر ايدر.
اويله ده: أزل و أبد سلطانى اولان اون سكز بيڭ عالمڭ پادشاهِ ذو الجلالى؛ او اون سكز بيڭ عالمه باقان، توجّه ايدن فرمانِ عالىشانى اولان قرآنِ حكيمى رمضانِ شريفده إنزال أيلهمش. ألبته او رمضان، مخصوص بر بايرامِ إلٰهى و بر مشهرِ ربّانى و بر مجلسِ روحانى حكمنه گچمك، مقتضاىِ حكمتدر. مادام رمضان او بايرامدر؛ ألبته بر درجه، سفلى و حيوانى مشاغلدن إنسانلرى چكمك ايچون اوروجه أمر ايديلهجك.
و او اوروجڭ أكملى ايسه: معده گبى بتون طويغولرى؛ گوزى، قولاغى، قلبى، خيالى، فكرى گبى جهازاتِ إنسانيهيه دخى بر نوع اوروج طوتديرمقدر. يعنى: محرّماتدن، مالايعنياتدن چكمك و هر بريسنه مخصوص عبوديته سَوق ايتمكدر.
مثلا: ديلنى يالاندن، غيبتدن و غليظ تعبيرلردن آييرمقله اوڭا اوروج طوتديرمق. و او لسانى، تلاوتِ قرآن و ذكر و تسبيح و صلوات و إستغفار گبى شيلرله مشغول ايتمك...
مثلا: گوزينى نامحرمه باقمقدن و قولاغنى فنا شيلرى ايشيتمكدن منع ايدوب، گوزينى عبرته و قولاغنى حق سوز و قرآن ديڭلهمگه صرف ايتمك گبى سائر جهازاته ده بر نوع اوروج طوتديرمقدر. ذاتًا معده أڭ بيوك بر فابريقه اولديغى ايچون، اوروج ايله اوڭا تعطيلِ أشغال ايتديريلسه، باشقه كوچك تزگاهلر قولايجه اوڭا إتّباع ايتديريلهبيلير.
سكزنجى نكته:
رمضانِ شريف، إنسانڭ حياتِ شخصيهسنه باقديغى جهتندهكى چوق حكمتلرندن بر حكمتى شودر كه:
إنسانه أڭ مهمّ بر علاج نوعندن مادّى و معنوى بر پرهيزدر و طبًّا بر حميهدر كه: إنسانڭ نفسى، يمك ايچمك خصوصنده كيف مايشاء حركت ايتدكجه، هم شخصڭ مادّى حياتنه طبًّا ضرر ويرديگى گبى؛ هم حلال حرام ديمهيوب راست گلن شيئه صالديرمق، عادتا معنوى حياتنى ده زهرلر. داها قلبه و روحه إطاعت ايتمك، او نفسه گوچ گلير. سركشانه ديزگيننى ألنه آلير. داها إنسان اوڭا بينهمز، او إنسانه بينر.
رمضانِ شريفده اوروج واسطهسيله بر نوع پرهيزه آليشير؛ رياضته چاليشير و أمر ديڭلهمگى اوگرنير. بيچاره ضعيف معدهيه ده، هضمدن أوّل يمك يمك اوزرينه طولديرمق ايله خستهلقلرى جلب ايتمز. و أمر واسطهسيله حلالى ترك ايتديگى جهتله، حرامدن چكينمك ايچون عقل و شريعتدن گلن أمرى ديڭلهمگه قابليت پيدا ايدر. حياتِ معنويهيى بوزمامغه چاليشير.
هم إنسانڭ أكثريتِ مطلقهسى آجلغه چوق دفعه مبتلا اولور. صبر و تحمّل ايچون بر إدمان ويرن آجلق، رياضته محتاجدر. رمضانِ شريفدهكى اوروج اون بش ساعت، سحورسز ايسه يگرمى درت ساعت دوام ايدن بر مدّت آجلغه صبر و تحمّل و بر رياضتدر و بر إدماندر. ديمك، بشرڭ مصيبتنى ايكيلشديرن صبرسزلغڭ و تحمّلسزلگڭ بر علاجى ده اوروجدر.
هم او معده فابريقهسنڭ چوق خدمهلرى وار. هم اونڭله علاقهدار چوق جهازاتِ إنسانيه وار. نفس، أگر موقّت بر آيڭ گوندوز زماننده تعطيلِ أشغال ايتمزسه؛ او فابريقهنڭ خدمهلرينڭ و او جهازاتڭ خصوصى عبادتلرينى اونلره اونوتديرر، كنديله مشغول ايدر، تحكّمى آلتنده بيراقير. او سائر جهازاتِ إنسانيهيى ده، او معنوى فابريقه چرخلرينڭ گورولتيسى و دومانلريله مشوّش ايدر. نظرِ دقّتلرينى دائما كندينه جلب ايدر. علوى وظيفهلرينى موقّةً اونوتديرر. اوندندر كه؛ أسكيدن بَرى چوق أهلِ ولايت، تكمّل ايچون رياضته، آز يمك و ايچمگه كنديلرينى آليشديرمشلر.
فقط رمضانِ شريف اوروجيله او فابريقهنڭ خدمهلرى آڭلارلر كه؛ صِرف او فابريقه ايچون ياراديلمامشلر. و سائر جهازات، او فابريقهنڭ سفلى أگلنجهلرينه بدل، رمضانِ شريفده مَلكى و روحانى أگلنجهلرده تلذّذ ايدرلر، نظرلرينى اونلره ديكرلر. اونڭ ايچوندر كه؛ رمضانِ شريفده مؤمنلر، درجاتنه گوره آيرى آيرى نورلره، فيضلره، معنوى سرورلره مظهر اولويورلر. قلب و روح، عقل، سرّ گبى لطائفڭ او مبارك آيده اوروج واسطهسيله چوق ترقّيات و تفيّضلرى واردر. معدهنڭ آغلامهسنه رغمًا، اونلر معصومانه گولويورلر.
طوقوزنجى نكته:
رمضانِ شريفڭ اوروجى، طوغريدن طوغرىيه نفسڭ موهوم ربوبيتنى قيرمق و عجزينى گوسترمكله عبوديتنى بيلديرمك جهتندهكى حكمتلرندن بر حكمتى شودر كه:
نفس ربّيسنى طانيمق ايستهمييور، فرعونانه كندى ربوبيت ايستهيور. نه قدر عذابلر چكديريلسه، او طمار اونده قالير. فقط آجلقله او طمارى قيريلير. ايشته رمضانِ شريفدهكى اوروج طوغريدن طوغرىيه نفسڭ فرعونلق جبههسنه ضربه وورور، قيرار. عجزينى، ضعفنى، فقرينى گوسترر. عبد اولديغنى بيلديرر.
حديثڭ روايتلرنده واردر كه:
جنابِ حق نفسه ديمش كه: «بن نهيم، سن نهسڭ؟»
نفس ديمش: «بن بنم، سن سنسڭ!» عذاب ويرمش، جهنّمه آتمش، ينه صورمش.
ينه ديمش: «أنا أنا، اَنتَ اَنتَ.» هانگى نوع عذابى ويرمش، أنانيتدن واز گچمهمش. صوڭره آجلق ايله عذاب ويرمش، يعنى آج بيراقمش. ينه صورمش: «مَنْ اَنَا وَمَا اَنْتَ؟»
نفس ديمش: (اَنْتَ رَبِّى الرَّحٖيمُ § وَاَنَا عَبْدُكَ الْعَاجِزُ) يعنى: «سن بنم ربِّ رحيممسڭ، بن سنڭ عاجز بر عبديڭم.»
(اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَاةً تَكُونُ لَكَ رِضَاءً وَلِحَقِّهٖ اَدَاءً
بِعَدَدِ ثَوَابِ قِرَائَةِ حُرُوفِ الْقُرْاٰنِ فٖى شَهْرِ رَمَضَانَ
وَعَلٰى اٰلِهٖ وَصَحْبِهٖ وَسَلِّمْ)
﴿سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلٖينَ
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَ اٰمٖينَ﴾
* * *
إعتذار:
شو ايكنجى رساله، قرق دقيقهده سرعتله يازيلماسندن، بن و مسودّه يازان كاتب ايكيمز ده خسته اولديغمزدن، ألبته ايچنده مشوّشيت و قصور بولونهجقدر. نظرِ مسامحه ايله باقمهلرينى إخوانلريمزدن بكلرز. مناسب گوردكلرينى تصحيح ايدهبيليرلر.
* * *
﴿بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ﴾
﴿اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا﴾
عزيز صدّيق قارداشلرم!
أوّلا: سزڭ ليلۀِ برائتڭزى و گلهجك رمضانڭزى تبريك ايدر و بو گلهجك ليلۀِ قدرى حقّڭزده و حقّمزده بيڭ آيدن داها خيرلى اولماسنى و دفترِ أعمالمزه بويله گچمهسنى جنابِ حقدن نياز ايدييورز و بويلهجه، بايرامه قدر
(اَللّٰهُمَّ اجْعَلْ لَيْلَةَ قَدْرِنَا فٖى هٰذَا الرَّمَضَانَ خَيْرًا مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ لَنَا وَلِطَلَبَةِ الرَّسَائِلِ النُّورِ الصَّادِقٖينَ)
دعاسنى ايتمگه نيت ايتدك.
هم سزڭ ايكى معجزهلى قرآنى بزلره بو مبارك آيلرده گوندرمڭز، إن شاء اللّٰه او درجه مدارِ بركت و ثواب و حسنات و فتوحات اولاجق كه؛ حقّمزده بو رمضانڭ هر بر گونى بر ليلۀِ قدر حكمنه گچهجگنى رحمتِ إلٰهيهدن اُميد ايدرز.
شيمديدن بز تدبير ايتدك كه: ايكى قرآنى، رسالۀِ النورڭ بورادهكى خاص طلبهلرى رمضانِ شريفده، هر برى هر گونده بر جزئنى سزڭ ايله برابر اوقومق ايله، رمضانڭ هر گوننده بر ختمۀِ قرآنيه اولارق، معنوى و چوق گنيش بر مجلسده، إسپارطه و قسطمونىيى إحاطه ايدن بر دائرهده حلقه طوتان رسالۀِ النور طلبهلرينڭ و او دائرهنڭ مركزنده سزلر بولونمق جهتيله رسالۀِ النور شاكردلرينڭ أطرافڭزده اولارق؛ نقشيده ختمۀِ خواجهگان طرزنده، فقط چوق بيوك بر مقياسده رسالۀِ النورڭ بتون شاكردلرى معنًا حاضر و او دائرهده بولونويور نيتيله، تصوّرى ايله اوقونمق، او قدسى ختمهيى ياپمق، جنابِ حقّڭ رحمتندن توفيق نياز ايدرز.
سعيد النورسى
(حاشيه): ولايت، قضا، ناحيه و كويلرده رسالۀِ نورڭ يڭى و أسكى خاص طلبهلرندن هر برى، رمضانڭ هر گوننده، قرآنِ كريمڭ برر جزئنى اوقويورلر. بويلهجه او مملكتلرده، استادلرى بديع الزمان حضرتلرينڭ بو چوق ثوابلى و نورلى توصيهسنه إتّباع ايدهرك رمضانڭ هر گوننده بر ختمۀِ قرآنيه ياپمق نعمتِ عظماسنه نائل اولويورلر.
* * *