اويله ده: گوزلره كائنات بوستانندهكى معنوى چيچكلرى طوپلايان شعاعاتِ عينيه گبى ظاهرى و باطنى بتون طويغولرڭ، آيرى آيرى عالملره هر برى برر آناختار اولمالرى، ينه او صانعِ حكيم، او فاطرِ عليم، او خالقِ رحيم، او رزّاقِ كريمڭ وجوبِ وجودينى و وحدت و أحديتنى و كمالِ ربوبيتنى گونش گبى گوسترر.
ايشته شو يوقاريده گچن اون ايكى آيرى آيرى پنجرهلردن، اون ايكى وجهدن بر پنجرۀِ أعظم آچيلييور كه؛ اون ايكى رنكلى بر ضياىِ حقيقت ايله جنابِ حقّڭ أحديتنى و وحدانيتنى و كمالِ ربوبيتنى گوسترر.
ايشته أى بدبخت منكِر! شو دائرۀِ أرض قدر، بلكه مدارِ سنويسى قدر گنيش اولان شو پنجرهيى نه ايله قپاتهبيليرسڭ؟ و گونش گبى پارلاق اولان شو معدنِ نورى نه ايله سوندورهبيليرسڭ و هانگى پردۀِ غفلتله صاقلايهبيليرسڭ؟...