معانى و طرزِ إفاده و معانئِ اولٰى تعبير اولونان وسائل و اُسلوب غرضنده اولان گناه و مؤاخذه؛ متكلّمڭ ذمّتنده دگل، بلكه عُرف و عادته و قبولِ عمومىيه عائددر. زيرا تفهيم ايچون، قبولِ عمومى و عُرف، إحترام اولونور. هم ده أگر حكايه ايسه، خلل و خطا مَحْكِى عنهيه عائددر. أوت متكلّم صُوَرْ و مستتبعاتده مؤاخذه اولونماز. زيرا اونلره أل آتمق، ثمراتنى آلمق ايچون دگلدر. بلكه داها يوقارى مقاصدڭ داللرينه چيقمق ايچوندر. أگر ايسترسهڭ كنائى شيلره دقّت ايت. مثلا: «فلانڭ قلنجنڭ بندى اوزوندر» و «رمادى چوقدر» دينيلديگى وقت، او آدم اوزون و سخى اوله... رماد و قلنجى هيچ اولمازسه ده كلام صادقدر. أگر ايسترسهڭ مثال و مُثُلِ فرَضيهيه دقّت ايت. گورهجكسڭ: إشتهاردن نشئت ايدن قيمت و قوّت ايله مداولۀِ أفكار و عقللر آراسنده سفارته مستعد اولويورلر. حتّى مثنوى صاحبى و سعدئِ شيرازى گبى أڭ طوغرى مؤلّف و أڭ محقّق حكيم، او مُثُلِ فرَضيه يى إستخدام و إستعمال