تبرّى ايدهجكدر. «حاشا و كلاّ» دييهجكدر. بو سجيهيه بنا ايله مشهور قاعدهيه (بر شى ثابت اولسه، لوازميله ثابت اولور.) إستنادًا إنسانلر او شخصِ مشهورده تخيّلاتلرينه بر نظام ويرديرمك ايچون مضطردرلر كه؛ چوق قوّت و عظمت و ذكا گبى لوازمِ خارق العاده يى إسناد ايتسينلر، تا او شخصڭ جمله منسوباتنه مرجعيتى ممكن اولابيلسين. او حالده او آدم بر اعجوبه اولارق ذهنلرنده تجسّم ايدر. أگر ايسترسهڭ خيالاتِ عجمانه ايچنده پرورده اولان رستمِ ذالڭ تمثالِ معنويسنه باق، گور.. نه اعجوبهدر! زيرا شجاعتله مشتهر اولديغندن و هيچ ايرانيلر تضييقاتندن قورتولاميان إستبداد سرّيله و شهرت قوّتيله ايرانيلرڭ مفاخرينى غصب و غارت ايدهرك بيولتدى. خياللرده بيويوب شيشدى. يالان، يالانه مقدّمه اولديغى ايچون شو خارق العاده شجاعت خارق العاده بر عمر و دهشتلى بر قامت و اونلرڭ لوازم و توابعلرى اولان چوق أمرلرى طوپلايوب، ايچنده او خيالِ هائل نعره وورهرق «بن نوع منحصر