باقڭز. منطقده مقرّردر، محسوساتدهكى وهميات بديهياتدندر. أگر بو بداهتى إنكار ايدرسهڭز، سزه نصيحته بدل تعزيه ايدهجگم. زيرا علومِ عاديه سزجه ئولمش و سفسطه دخى حيات بولمش درجهسندهدر.
دردنجى بلا كه، أهلِ ظاهرى تشويش ايدر: إمكانِ وهمى يى، إمكانِ عقلى ايله إلتباس ايتدكلريدر. حالبوكه إمكانِ وهمى، أساسسز اولان عِرقِ تقليددن تولّد ايله سفسطه يى توليد ايتديگندن، دليلسز اولارق هر برى بديهياتده بر «بلكه» ، بر «إحتمال» ، بر «شكّ» ه يول آچار. بو إمكانِ وهمى، غالبًا محاكمهسزلكدن، قلبڭ ضعفِ أعصابندن و عقلڭ سيڭير خستهلغندن و موضوع و محمولڭ عدمِ تصوّرندن ايلرى گلير. حالبوكه إمكانِ عقلى ايسه: واجب و ممتنع اولميان بر مادّهده، وجود و عدمه بر دليلِ قطعىيه دسترس اولميان بر أمرده تردّد ايتمكدر. أگر دليلدن نشئت ايتمش ايسه مقبولدر. يوقسه معتبر