ايتمز. يالڭز بيچاق كسديگى وقت حسّ ايتمك ايستر، فقط او حسّ دخى گيدر. او ألمدن ده قورتولور. ديمك أڭ بيوك بر رحمت، بر شفقتِ إلٰهيه، غيبى بيلديرمهمكدهدر و باشه گلن شيلرى ستر ايتمكدهدر. خصوصًا معصوم حيوانلر حقّنده داها مكمّلدر. فقط أى إنسان، سنڭ ماضى و مستقبلڭ عقل جهتيله بر درجه غيبيلكدن چيقماسيله، سترِ غيبدن حيوانه گلن إستراحتدن تمامًا محرومسڭ. گچمشدن چيقان تأسّفلر، أليم فراقلر و گلهجكدن گلن قورقولر و أنديشهلر؛ سنڭ جزئى لذّتڭى هيچه اينديرر. لذّت جهتنده يوز درجه حيواندن آشاغى دوشورور. مادام حقيقت بودر. يا عقلڭى چيقار آت، حيوان اول قورتول ويا عقلڭى ايمانله باشڭه آل، قرآنى ديڭله. يوز درجه حيواندن زياده بو فانى دنياده دخى صافى لذّتلرى قزان!..» دييهرك اونى إلزام ايتدم.
ينه او متمرّد شخص دوندى ديدى: «هيچ اولمازسه أجنبى دينسزلرى گبى ياشارز.»