ديدى: «بز حياتڭ هر بر چشيد لذّتنى و كيفلرينى طاتمق و طاتديرمق ايسته يورز، بزه قاريشمه.»
بن ده جوابًا ديدم: مادام لذّت و ذوق ايچون ئولومى خاطره گتيرميوب ضلالت و سفاهته آتيلييورسڭ، قطعيًا بيل كه: سنڭ ضلالتڭ حكميله بتون گچمش زمانِ ماضى ئولمش و معدومدر و ايچنده جنازهلرى چورومش بر وحشتلى مزارستاندر. إنسانيت علاقهدارلغيله و ضلالت يوليله سنڭ باشڭه و وارسه و ئولمهمش ايسه قلبڭه، او حدسز فراقلردن و او نهايتسز دوستلريڭڭ أبدى ئولوملرندن گلن ألملر، سنڭ شيمديكى سرخوشجه، پك قيصه بر زماندهكى جزئى لذّتڭى إمحا ايتديگى گبى؛ گلهجك إستقبال زمانى دخى إعتقادسزلغڭ جهتيله ينه معدوم و قراڭلقلى و ئولو و دهشتلى بر وحشتگاهدر. و اورادن گلن و باشنى وجوده چيقاران و زمانِ حاضره اوغرايان بيچارهلرڭ باشلرى، أجل جلاّدينڭ ساطوريله كسيلوب هيچلگه