صوڭره، عجبا بو كلامِ قدسينڭ بزم مسئلهمزله دخى مناسبتى وار مى دييه تخطّر ايتدم. بردن خاطره گلدى كه، باشده بو كلام اولارق سائر باقياتِ صالحات عنواننى طاشييان «سبحان اللّٰه» و «الحمد لِلّٰهِ» و «لا إلٰهَ إلاّ اللّٰه» گبى شعائردن چوق كلاملر، جزئى و كلّى مسئلهمزى إخطار و تحقّقنه إشارت ايدرلر. مثلا «اللّٰه أكبر»ڭ بر وجهِ معناسى، جنابِ حقّڭ قدرتى و علمى هر شيئڭ فوقنده بيوكدر، هيچ بر شى دائرۀِ علمندن چيقاماز، تصرّفِ قدرتندن قاچاماز و قورتولاماز. و قورقديغمز أڭ بيوك شيلردن داها بيوكدر. ديمك حشرى گتيرمكدن و بزى عدمدن قورتارمقدن و سعادتِ أبديهيى ويرمكدن داها بيوكدر. هر عجيب و طورِ عقلڭ خارجندهكى هر شيدن داها بيوكدر كه، (مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ) آيتنڭ صراحتِ قطعيهسيله نوعِ بشرڭ حشرى و نشرى، بر تك نفسڭ ايجادى قدر او قدرته قولاى گلير. بو معنا