او قدر آجيدم كه، گوزلرم ياشله طولدى. كائناتڭ سوسلى پردهسى آلتندهكى عدملرى، فراقلرى إخطار و إحساسيله كائنات طولوسى فراقلرڭ، زواللرڭ حزنلرى باشمه طوپلاندى. بردن حقيقتِ محمّديهنڭ (عصم) گتيرديگى نور، إمداده يتيشدى. او حدسز حزنلرى و غملرى، سرورلره چويردى. حتّى او نورڭ، هركس و هر أهلِ ايمان گبى بنم حقّمده ميليون فيضندن يالڭز او وقتده، او وضعيته تماس ايدن إمداد و تسلّيسى ايچون، ذاتِ محمّديهيه (عصم) قارشى أبديًا منّتدار اولدم. شويله كه:
اول نظرِ غفلت، او مبارك نازنينلرى وظيفهسز، نتيجهسز، بر موسمده گورونوب، حركتلرى نشئهدن دگل بلكه گويا عدمدن و فراقدن تيتره يهرك هيچلگه دوشدكلرينى گوسترمكله، هركس گبى بندهكى عشقِ بقا و حبِّ محاسن ومحبّتِ وجود و شفقتِ جنسيه و علاقۀِ حياتيهيه مدار اولان طمارلريمه او درجه طوقوندى كه، بويله دنيايى بر معنوى جهنّمه و عقلى بر تعذيب