İçeriğe atla
ميوه رساله‌سى
اون برنجى مسئله · Sayfa 192

«أى بدبخت! بن سنى إعدامِ أبديدن قورتارمغه و فانى حيوانيتڭ أڭ سفلى و أليم درجه‌سندن بر باقى إنسانيت سعادتنه چيقارمغه چاليشييورم. سن بنم ئولوممه و إعداممه چاليشييورسڭ. سنڭ بو دنياده لذّتڭ پك آز، پك قيصه و آخرتده جزا و بلالرڭ پك چوق و پك اوزوندر. و بنم ئولومم بر ترخيصدر. هايدى دفع اول؛ سنڭ ايله اوغراشمام، نه ياپارسه‌ڭ ياپدير. او ظالم دشمننه حدّت دگل، بلكه آجييور، شفقت ايدييور، كاشكه قورتولسه ايدى دييه‌رك إصلاحنه چاليشير.

ثانيًا: (وَيُؤْمِنْ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ) (بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى) بو ايكى قدسى جمله‌لر، قوّتلى مناسبتِ معنويه ايله برابر مقامِ جفرى و أبجدى حسابيله، برنجيسى رسالة النورڭ إسمنه، ايكنجيسى اونڭ تحقّقنه و تكمّلنه و پارلاق فتوحاتنه معنًا و جفرًا تام تامنه تطابقلرى بر أماره‌در كه؛ رسالة النور بو عصرده، بو تاريخده بر «عروة الوثقى»در. يعنى چوق محكم،