İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
زهره · Sayfa 227

چاليشير. تا كه ايچنده‌كى گونشى غائب اولماسين. نه وقت او أبله؛ گونش، آيينه‌نڭ ئولمه‌سيله ئولمه‌ديگنى و قيريلمه‌سيله فنا بولماديغنى درك ايتسه، بتون محبّتنى گوكده‌كى گونشه چويرر. او وقت آڭلار كه، آيينه‌ده گورولن گونش؛ آيينه‌يه تابع دگل، بقاسى اوڭا متوقّف دگل.. بلكه گونشدر كه، او آيينه‌يى او طرزده طوتويور و اونڭ پارلاماسنه و نورينه مدد ويرييور. گونشڭ بقاسى اونڭله دگل؛ بلكه آيينه‌نڭ حياتدار پارلاماسنڭ بقاسى، گونشڭ جلوه‌سنه تابعدر.

أى إنسان! سنڭ قلبڭ و هويت و ماهيتڭ، بر آيينه‌در. سنڭ فطرتڭده و قلبڭده بولونان شديد بر محبّتِ بقا، او آيينه ايچون دگل و او قلبڭ و ماهيتڭ ايچون دگل.. بلكه او آيينه‌ده إستعداده گوره جلوه‌سى بولونان باقئِ ذو الجلالڭ جلوه‌سنه قارشى محبّتڭدر كه، بلاهت يوزندن او محبّتڭ يوزى باشقه يره دونمش. مادام اويله‌در. (يَا بَاقٖى اَنْتَ الْبَاقٖى) دى. يعنى مادام سن وارسڭ و باقيسڭ؛ فنا و عدم نه ايسترسه بزه ياپسين، أهمّيتى يوق!..

اوچنجى رمز: أى إنسان! فاطرِ حكيمڭ سنڭ ماهيتڭه قويديغى أڭ غريب بر حالت شودر كه: بعضًا دنيايه يرلشه‌مييورسڭ. زندانده بوغازى صيقيلمش آدم گبى «اوف، اوف» دييوب دنيادن داها گنيش بر ير ايستديگڭ حالده، بر ذرّه‌جك بر ايش، بر خاطره، بر دقيقه ايچنه گيروب يرلشييورسڭ. قوجه دنيايه يرلشه‌مه‌ين قلب و فكرڭ، او ذرّه‌جكده يرلشير. أڭ شدّتلى حسّياتڭله او دقيقه‌جق، او خاطره‌جقده طولاشييورسڭ.

هم سنڭ ماهيتڭه اويله معنوى جهازات و لطيفه‌لر ويرمش كه؛ بعضلرى دنيايى يوتسه طوق اولماز. بعضلرى بر ذرّه‌يى كندنده يرلشديره‌مييور. باش، بر بطمان طاشى قالديرديغى حالده؛ گوز، بر صاچى قالديره‌مديغى گبى؛ او لطيفه،