İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
زهره · Sayfa 217

ايله أبد الآباد يولنده قورولمش، آچيلمش أوّلكى منزل و برنجى قپودر. و بو باغلانديغم و مفتون اولديغم شو دارِ دنيايى، قطعى بر يقين ايله آڭلادم كه؛ هالكدر گيدر و فانيدر ئولور. و بِالمشاهده ايچنده‌كى موجودات دخى، بربرى آرقه‌سندن قافله قافله گوچوب گيدر، غائب اولور. خصوصًا بنم گبى نفسِ أمّاره‌يى طاشييانلره شو دنيا چوق غدّاردر، مكّاردر. بر لذّت ويرسه، بيڭ ألم طاقار چكديرر. بر اوزوم يديرسه، يوز طوقات وورور.

أى ربِّ رحيمم و أى خالقِ كريمم!

﴿كُلُّ اٰتٍ قَرٖيبٌ

سرّيله بن شيمديدن گورويورم كه: ياقين بر زمانده كفنمى گيدم، تابوتمه بيندم، دوستلريمه وداع أيلدم. قبريمه توجّه ايدوب گيدركن، سنڭ درگاهِ رحمتڭده، جنازه‌مڭ لسانِ حاليله، روحمڭ لسانِ قاليله باغيره‌رق ديرم: «الأمان الأمان! يا حنّان! يا منّان! بنى گناهلرڭ خجالتندن قورتار

ايشته قبريمڭ باشنه اولاشدم، بوينمه كفنمى طاقوب قبريمڭ باشنده اوزانان جسممڭ اوزرينه طوردم. باشمى درگاهِ رحمتڭه قالديروب بتون قوّتمله فرياد ايدوب ندا ايدييورم: «الأمان الأمان! يا رحمٰن! يا حنّان! يا منّان! بنى گناهلريمڭ آغير يوكلرندن خلاص أيله

ايشته قبريمه گيردم، كفنمه صاريلدم. تشييعجيلر بنى بيراقوب گيتديلر. سنڭ عفو و رحمتڭى إنتظار ايدييورم. و بِالمشاهده گوردم كه: سندن باشقه ملجأ و منجأ يوق. گناهلرڭ چركين يوزندن و معصيتڭ وحشى شكلندن و او مكانڭ طارلغندن بتون قوّتمله ندا ايدوب: الأمان، الأمان! يا رحمٰن! يا حنّان! يا منّان! يا ديّان! بنى چركين گناهلريمڭ آرقداشلقلرندن قورتار، يريمى گنيشلتدير. إلٰهى! سنڭ رحمتڭ ملجأمدر و رحمةً لِلْعالمين اولان حبيبڭ (ع‌ص‌م) سنڭ رحمتڭه