İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
ذرّه · Sayfa 240

شقّى تعقيب ايتمكده شركِ خفى اولديغى گبى، تحصيلى ده ممكن دگلدر. أوت بر مصلحت ايچون سلطانه مراجعت ايدن آدم، سلطانى إرضا ايتمش ايسه، او ايش گورولور. ايتمه‌مش ايسه خلقڭ إلتماسيله چوق زحمت اولور. مع‌مافيه ينه سلطانڭ إذنى لازمدر. إذنى ده رضاسنه متوقّفدر.

إعلم أيّها العزيز! واجب الوجود ذاتنده، ماهيتنده ممكنه بڭزه‌مديگى گبى، أفعالنده ده بڭزه‌مييور. چونكه واجب الوجودڭ قدرتنه نسبةً ياقين اوزاق، آز چوق، كوچك بيوك، فرد نوع، جزء كلّ آرالرنده فرق يوقدر. و كذا اونڭ فعلنده بِالذّات مباشرت يوقدر. فقط ممكنڭ قدرتى بو درجه دگلدر. بونڭ ايچون نفس، واجب الوجودڭ أفعالنى فعللرينه بڭزه‌ته‌مييور. حقيقتنى فهم ايتمكده عقل متحيّر قالييور. فعلى فاعلسز ظن ايدييور.

إعلم أيّها العزيز! آرسلان گبى حيوانلرڭ ديش و پنچه‌لرينه باقيليرسه، إفتراس و پارچه‌لامق ايچون ياراديلمش اولدقلرى آڭلاشيلير. و قاوونڭ، مثلا، لطافتنه دقّت ايديليرسه، يمك ايچون ياراديلمش اولديغى حسّ ايديلير. كذالك إنسانڭ ده إستعدادينه باقيليرسه، وظيفۀِ فطريه‌سنڭ عبوديت اولديغى آڭلاشيلديغى گبى؛ روحانى علويتنه و أبديته اولان درجۀِ إشتياقنه ده دقّت ايديليرسه، أڭ أوّل إنسان بو عالمدن داها لطيف بر عالمده روحًا ياراديلمش ده، تجهيزات آلمق اوزره موقّةً بو عالمه گوندريلمش اولديغى آڭلاشيلير.

و كذا إنسان، خلقت ثمره‌سى اولديغندن آڭلاشيلير كه: إنسانلردن بر چكردك وار كه، جنابِ حق شجرۀِ خلقتى او چكردكدن إنبات ايتمشدر. او چكردك ده آنجق و آنجق بتون أهلِ كمالڭ و بلكه نوعِ بشرڭ نصفنڭ إتّفاقيله أفضل الخلق، سيّد الأنام حضرتِ محمّد عليه الصلاة والسلامدر.