عكس تقديرده آتشه آتوب ياقمقدن باشقه بر إستفادهيى تأمين ايتمز. كذالك سنڭ او يوز سنهلك عمرڭ ده، شريعت صويى ايله إسقا و آخرته صرف ايديليرسه، عالمِ بقاده إلَى الأبد ثمرهلرندن إستفاده ايدهجكسڭ. بناءً عليه ثمرهدار يوز دانه خرما آغاجنى ترك و يوز دانه چكردكلرينه قناعت ايله آلدانيرسه، او آدم، حُطَمهيه (جهنّمه) حَطَب اولمغه لايقدر.
إعلم أيّها العزيز! أوهام، شبهات، ضلالاتڭ منشأ و مخزنلرندن برى: نفس، كنديسنى قدر و صفاتِ إلٰهيهنڭ تجلّيات دائرهسندن خارج عدّ ايدر. صوڭره تجلّياته مظهر اولانلردن بريسنڭ موقعنده كنديسنى فرض ايدر. اونده فنا اولور. صوڭره باشلار بعض تأويللر ايله او شيئى ده اللّٰهڭ ملكندن، تصرّفندن چيقارتير. كنديسنڭ گيرمش اولديغى شركِ خفىيه گيرديرر. و شركِ خفيدن آلديغى بعض حاللرى او معصومه ده عكس ايتديرر.
خلاصه: نفسِ أمّاره، دوهقوشى گبى عليهنه اولان شيئى لهنه ظن ايدر. ويا سوفسطائى گبى مناقشه ايدنلريدر كه، وكيللرى بربرينى ردّ ايدر. تعارضًا، تساقطًا قبيلندن: «هيچ بريسى ده حق دگلدر» دييه حكم ايدر.
إعلم أيّها العزيز! غافل نفس، آخرتى دنيانڭ بتيشيگنده و دنيا ايله باغلى بر منزل ظن ايدييور. بو إعتبارله نفسڭ ألنده ايكى سلاح واردر. دنيانڭ زوال و فناسنڭ ألمندن قورتولمق ايچون آخرتى دوشونمكله اميدوار اولور. آخرت ايچون لازم اولان أعمال كلفتنه گلنجه، غفلت ويا تغافل ايله اوندن ده كنديسنى قورتارير. ئولمش اولانلرڭ حياتده اولمادقلرينى دوشونمييور. آنجق سفره گيدنلر گبى، گورونمييورلرسه ده حياتدهدرلر، دييه ظن ايدر. و ئولومه او قدر أهمّيت ويرمييور. بعض دنيوى ايشلرينى أبديلشديرمك ايچون شويله بر دسيسهسى ده واردر كه: «مطلوبلريمڭ دنياده ثمرهلرى اولماسه ده، أساسلرى آخرت ايله متّصل و آخرتده