İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
رشحه‌لر · Sayfa 25

حضرتِ محمّد (ع‌ص‌م) اويله بر ذاتدر كه؛ عظمتِ معنويه‌سندن طولايى سطحِ أرض، او ذاتڭ مسجدِ أقصاسيدر. مكّۀِ مكرّمه اونڭ محرابى، مدينۀِ منوّره اونڭ منبرِ فضلِ كماليدر. جماعتِ مؤمنينه أڭ صوڭ و أڭ عالى إمام و نوعِ بشرڭ خطيبِ شهيريدر؛ سعادت دستورلرينى بيان ايدييور. و بتون أنبيانڭ رئيسيدر؛ اونلرى تزكيه و تصديق ايدييور. چونكه دينى بتون دينلرڭ أساساتنه جامعدر. و بتون أوليانڭ باشيدر. شمسِ رسالتيله اونلرى تربيه و تنوير ايدييور.

او ذات (ع‌ص‌م) اويله بر قطب و نقطۀِ مركزيه‌در كه، اونڭ حلقۀِ ذكرنده بولونان بتون أنبيا و أخيار، أبرار و صادقين اونڭ كلمه‌سنه متّفق و كلامِ نطقيله ناطقدرلر. و اويله بر شجرۀِ نورانيه‌در كه، طمار و كوكلرى، أنبيانڭ أساساتِ سماويه‌سيدر. دال و بوداقلرى، أوليانڭ معارفِ إلهاميه‌سيدر.

بو إعتبارله، هر هانگى بر دعوايى إدّعا ايتمش ايسه، بتون أنبيا معجزه‌لرينه إستنادًا و بتون أوليا كرامتلرينه مستندًا اوڭا شهادت ايتمشلردر. أوت بتون دعوالرينڭ تصديقلرينى إشعار ايدن، بتون كامللرڭ خاتم و مُهرلرى واردر. أزجمله:

او ذاتڭ (ع‌ص‌م) دعوالرندن برى «توحيد»در. بو دعوايى تصريح و إفاده ايدن (لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ) كلمۀِ مباركه‌سيدر. او ذاتڭ حلقۀِ دين و ذكرينه گيرن بتون گچمش و گله‌جك إنسانلر او كلمۀِ مقدّسه‌يى ركنِ ايمان و وردِ زبان ايتمشلردر. ديمك، او دعوانڭ حق و حقيقت اولديغنه قناعت و إطمئنان و إذعانلرى حاصل اولمش كه، زمان و مكانه شامل بر طرزده، او كلمۀِ مباركه، مشربلرى، مسلكلرى، عنعنه‌لرى متخالف، متباين إنسانلرڭ آغزلرنده مولويلر گبى سماوى دوران و جولان ايدييور.

بناءً عليه غيرِ متناهى شاهدلرڭ تصديقيله حق و حقّانيتى تحقّق ايدن بر دعوايه، هيچ بر وهمڭ حدّى دگلدر كه، اوڭا دستِ إعتراضى اوزاته‌بيلسين!