İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
لاسيّمالر · Sayfa 51

بر شيئى، كنديسنى تسلّى ايچون تقبيح ايدر. بو إعتبارله بو عالم، صانعى إستلزام ايتديگى گبى، صانع ده عالمِ آخرتى إستلزام ايدر.

و كذا بو عالمڭ صانعنده پك رحيمانه بر شفقت واردر. زيرا گورويورز كه: بو عالمده يارديم ايسته‌ين بر مصيبتزده‌يه كمالِ سرعتله يارديم ايديلييور. درگاهِ عزّته إلتجا ايدن قورتولويور. سؤال ايدن سائللرڭ ايستكلرى ويريلييور. أڭ عادى بر ذى‌حياتڭ سسى ايشيديلييور و حاجتى قبول ايديلييور. ايشته بويله بر شفقت صاحبى، نوعِ بشرڭ أڭ بيوك، أڭ لازم، أڭ ضرورى، شديد بر حاجتى حقّنده، بتون إنسانلر نامنه ياپديغى دعاده ايستديگى جنّتى و سعادتِ أبديه‌يى و بَعْثُ بَعْدَ الْموتى ياپاجقدر. بِالخاصّه او رئيسِ محترمڭ شو عمومى دعاسنه، بتون ذوى الحيات، بتون مخلوقات «آمين! آميندييورلر.

باق، او ذات اويله بر مقصد، اويله بر غايه ايچون سعادت ايسته‌يوب دعا ايدييور كه، إنسانى و بتون مخلوقاتى، أسفلِ سافلين اولان فناىِ مطلقه سقوطدن، قيمتسزلكدن، فائده‌سزلكدن، عبثيتدن أعلاىِ علّيّين اولان قيمته، بقايه، علوى وظيفه‌يه، مكتوباتِ صمدانيه اولماسى درجه‌سنه چيقارييور. باق، هم اويله يوكسك بر فيزارِ إستمدادكارانه ايله ايسته‌يور و اويله طاتلى بر نيازِ إسترحامكارانه ايله يالوارييور كه، گويا بتون موجوداته، سماواته، عرشه ايشيتديروب، وجده گتيروب، دعاسنه «آمين! اَللٰهمّ آمينديديرتييور.

عجبا بتون بنى آدمى آرقه‌سنه آلوب، شو أرض اوستنده طوروب، عرشِ أعظمه متوجّهًا أل قالديروب، نوعِ بشرڭ خلاصۀِ عبوديتنى جامع حقيقتِ عبوديتِ أحمديه (ع‌ص‌م) ايچنده دعا ايدن شو شرفِ نوعِ إنسان و فريدِ كون و زمان اولان فخرِ كائنات نه ايسته‌يور، ديڭله‌يه‌لم. باق، كندينه و امّتنه سعادتِ أبديه ايسته‌يور، بقا ايسته‌يور، جنّت ايسته‌يور. هم موجودات آيينه‌لرنده جماللرينى