İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
قطره‌ · Sayfa 100

عزيز قارداشلرم! بوراده بڭا بو سوزى سويلتديرن، نفسمله اولان بر مناقشه‌مدر. شويله كه:

محاسنيله مغرور اولان نفسمه ديدم كه:

- سن بر شيئه مالك دگلسڭ، نه‌در بو غرورڭ؟

ديدى كه:

- مادام مالك دگلم، بن ده خدمتنى گورمم.

ديدم كه:

- ياهو بو سينگه باق! غايت كوچوجك ظريف أللريله قنادلرينى، گوزلرينى سيله‌ر سوپورور. هر ايشنى گورور. سن ده لا أقل اونڭ قدر وجوديڭه خدمت ايتمليسڭ، دييه إقناع ايتدم. تقديس ايدرز او ذاتى كه، بو سينگه نظافتى إلهامًا اوگرتير، بڭا ده استاد ياپار. بن ده اونڭ ايله نفسمى إقناع و إلزام ايدرم.

رمز

إنسانى ضلالتلره سوروكله‌ين جهتلردن برى ده شودر كه: إسمِ ظاهر ايله إسمِ باطنڭ حكملرى آيرى آيرى اولويور؛ بونلرى بربرينه قاريشديروب مرجعلرينى غائب ايتمك محذورليدر.

كذالك قدرتڭ لوازمى ايله حكمتڭ لوازمى بر دگلدر. بريسنه عائد لوازماتى اوته‌كيسندن طلب ايتمك خطادر.

و كذا دائرۀ أسبابڭ إقتضاسى ايله دائرۀ إعتقاد و توحيدڭ إقتضاسى بر دگلدر. اونى بوندن ايسته‌مه‌ملى.