تناسب زائل اولور. صوڭره مسئلهنڭ حقيقتنى كشف و ايضاح ايچون تأويلات و تكلّفاته باشلارلر. حتّى دفينهنڭ إنكارينه بيله ذهاب ايدن اولور.
أوت سنّتِ سنيه ايله موازنه ياپيلمازدن أوّل، همان مشهوداتنه إعتماد ايدن اشراقيّون ايله متصوّفهنڭ أثرلرينى تأمّل ايدن ذاتلر، شو سويلهديگمه حق ويرر. بِلا تردّد قبول ايدرلر.
آرقداش! قرآن ده او دفينهيى كشف ايتمك ايچون او دڭزه طالمشدر. فقط قرآنڭ گوزى آچيق اولديغندن، دفينهيى تماميله إحاطه ايله گورمشدر. و حقيقته اويغون بر طرزده تناسب و موازنهيى رعايت ايدهرك كمالِ إنتظام و إطّراد ايله حقيقتى إظهار ايتمشدر.
آرقداش! نوعِ بشرده أنواعًا ضلالته دوشن فرقهلرڭ سببِ ضلالتلرى، إماملرينڭ قصوريدر. أوت إماملرى باطندن بحث ايتمشلرسه ده، مشهوداتلرينه إعتماد و إكتفا ايدهرك أثناءِ طريقدن دونمشلردر. و
﴿حَفِظْتَ شَيْئًا وَغَابَتْ عَنْكَ اَشْيَاءُ﴾
قَولنه ماصدق اولمشلردر.
إعلم أيّها العزيز! جنابِ حق سنى عدمدن وجوده و وجودڭ پك چوق أشكال و وضعيتلرندن أڭ يوكسگى مسلم صفتيله إنسان صورتنه گتيرمشدر. مبدأِ حركتڭ ايله صوڭ آلديغڭ صورت آراسنده متعدّد وضعيتلرڭ، منزللرڭ و أطوار و أحوالڭ هر بريسى سڭا عائد نعمتلر دفترينه قيد ايديلمشدر. بو إعتبارله، سنڭ گچيرمش اولديغڭ زمان شريدينه ألماس گبى نعمتلر ديزيلمش، تام بر گردانلق ويا نعمتلرڭ أنواعنه بر فهرسته شكلنى ويرييور. بناءً عليه گچيرمش اولديغڭ وجودڭ هر منزلنده و وضعيتنده، أطوارنده، أحوالنده: «ناصل بو نعمته واصل اولدڭ؟ نه ايله مستحق اولدڭ؟ و شكرنده بولوندڭ مى؟» دييه سؤاله چكيلهجكسڭ. چونكه