İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
حبّه · Sayfa 154

دنيانڭ عاقبتى نه اولورسه اولسون، لذائذى ترك ايتمك أولادر. چونكه عاقبتڭ يا سعادتدر، سعادت ايسه شو فانى لذائذڭ تركيله اولور. ويا شقاوتدر. ئولوم و إعدام إنتظارنده بولونان بر آدم، سهپانڭ تزيين و سوسلنديرلمسندن ذوق و لذّت آلابيلير مى؟ دنياسنڭ عاقبتنى كفر سائقه‌سيله عدمِ مطلق اولديغنى توهّم ايدن آدم ايچون ده، تركِ لذائذ أولادر. چونكه او لذائذڭ زواليله وقوعه گلن خصوصى و مقيّد عدملردن عدمِ مطلقڭ أليم ألملرى هر دقيقه‌ده حسّ ايديلييور. بو گبى لذّتلر، او ألملره غلبه ايده‌مز.

إعلم أيّها العزيز! مرعايى تجاوز ايدن قويون سوروسنى چويرتمك ايچون چوبانڭ آتديغى طاشلره مُصاب اولان بر قويون، لسانِ حاليله: «بز چوبانڭ أمرى آلتنده‌يز. او بزدن داها زياده فائده‌مزى دوشونور. مادام اونڭ رضاسى يوقدر، دونه‌لمدييه كنديسى دونر، سورى ده دونر.

أى نفس! سن او قويوندن فضله عاصى و ضالّ دگلسڭ. قدردن سڭا آتيلان بر مصيبت طاشنه معروض قالديغڭ زمان، (اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّٓا اِلَيْهِ رَاجِعُونَ) سويله و مرجعِ حقيقى‌يه دون، ايمانه گل، مكدّر اولمه. او سنى سندن داها زياده دوشونور.

إعلم أيّها العزيز! قلبڭ امورِ دنيويه ايله قصدًا إشتغال ايتمك ايچون ياراديلمش اولماديغى شويله‌جه ايضاح ايديله‌بيلير:

گورويورز كه، قلب هانگى بر شيئه أل آتارسه، بتون قوّتيله، شدّتيله او شيئه باغلانير. بيوك بر إهتمام ايله ألنه آلير، قوجاقلار. و أبدى بر دوامله اونڭ ايله برابر قالمق ايسته‌يور. و اونڭ حقّنده تام معناسيله فنا اولور. و أڭ بيوك و أڭ دواملى شيلرڭ پشنده‌در، طلبنده‌در. حالبوكه امورِ دنيويه‌دن هر هانگى بر أمر اولورسه،