همّت بكلهمك گبى بيچاره بندن مدد بكلهيوردى. بردن بره هيچ مناسبت يوقكن، اوتوز ايكنجى سوزى بوردور كويلرنده اوطوران بريسنه مطالعه ايتمك اوزره ويردم. صوڭره حسن أفندى خاطريمه گلدى، ديدم: «شايد بوردوره گيدرسهڭ حسن أفندىيه وير، بش آلتى گون مطالعه ايتسين.» او آدم گيتمش، طوغريدن طوغرىيه حسن أفندىيه ويرمش. حسن أفندينڭ أجلى اوتوز قرق گون قالمشدى. غايت صوصامش بر آدمڭ، آبِ كوثر گبى طاتلى صويه راست گليركن ياپيشمهسى گبى؛ اويله ده اوتوز ايكنجى سوزه ياپيشمش، متماديًا مطالعه ياپه ياپه و تفيّض ايده ايده، خصوصًا اوچنجى موقفندهكى محبّت اللّٰه بحثنده، تماميله دردينه دوا بولمش و بر قطبِ أعظمدن بكلهديگى فيضى اونده بولمش. صاغلام اولارق جامعه گيتمش، نماز قيلمش، اوراده روحنى رحمانه تسليم أيلهمش (رحمة اللّٰه عليه).
دردنجى مثال:
خلوصى بگڭ يگرمى يدنجى مكتوبدهكى فقرهلرينڭ شهادتيله؛ أڭ مهمّ و مؤثّر طريقت اولان نقشى طريقتندن زياده همّت و مدد، فيض و نورى؛ أسرارِ قرآنيهنڭ ترجمانى اولان نورلى سوزلرده بولمشدر.
بشنجى مثال:
قارداشم عبد المجيد، برادرزادهم عبد الرحمانڭ (رحمة اللّٰه عليه) وفاتى اوزرينه و داها سائر أليم أحوالات ايچنده بر پريشانيت حسّ ايتمشدى. هم أليمدن گلمهين معنوى همّت و مدد بكلهيوردى. بن اونڭله مخابره ايتمييوردم. بردن بره مهمّ بر قاچ سوزى اوڭا گوندردم. او ده مطالعه ايتدكدن صوڭره يازييور كه: «الحمد لِلّٰهِ قورتولدم! چيلديرهجقدم. بو سوزلرڭ هر برى برر مرشد حكمنه گچدى. چندان بر مرشددن آيريلدم، فقط چوق مرشدلرى بردن بولدم، قورتولدم.» دييه يازييوردى. بن باقدم كه، حقيقةً عبد المجيد گوزل بر مسلگه گيروب او أسكى وضعيتلرندن قورتولمش.