اوچنجى مسئله اولان اوچنجى رساله

(شو مسئله عموم إخوانمڭ أكثرى لسانِ حال ايله و بر قسمنڭ لسانِ قال ايله ايتدكلرى عمومى بر سؤالڭ، خاص و خصوصى و محرمجه بر جوابيدر.)

سؤال:

سنڭ زيارتڭه گلن هركسه دييورسڭ كه: «بنم شخصمدن بر همّت بكله‌مه‌يڭز و شخصمى مبارك طانيمايڭز. بن مقام صاحبى دگلم. عادى بر نفرڭ مشير مقامنڭ أوامرينى تبليغى گبى، بن ده معنوى بر مشيريت مقامنڭ أوامرينى تبليغ ايدييورم. هم مفلس بر آدمڭ، غايت قيمتدار و زنگين ألماس و مجوهرات دكّاننڭ دلّالى اولديغى گبى؛ بن دخى، مقدّس و قرآنى بر دكّانڭ دلاّلى‌يم.» دييورسڭ. حالبوكه «عقلمز علمه محتاج اولديغى گبى، قلبمز دخى بر فيض ايستر، روحمز بر نور ايستر و هكذا چوق جهتله چوق شيلر ايسته‌يورز. سنى حاجاتمزه يارايه‌جق آدم ظن ايدوب، سنڭ زيارتڭه گلييورز. بزه عالمدن زياده بر صاحبِ ولايت، صاحبِ همّت و صاحبِ كمالات لازم. أگر حقيقتِ حال ديديگڭ گبى ايسه، زيارتڭزه ياڭليش گلدك.» لسانِ حاللرى دييور.

الجواب:

بش نقطه‌يى ديڭله‌يڭز، صوڭره دوشونڭز. زيارتڭز بيهوده مى، يوقسه فائده‌لى ميدر؟ او وقت حكم ايديڭز.

برنجى نقطه:

ناصلكه بر پادشاهڭ عادى بر خدمتكارى و بيچاره بر نفرى؛ پادشاه نامنه فريقلره، پاشالره هداياىِ شاهانه‌سنى و نشانلرينى ويرييور، اونلرى منّتدار ايدييور. أگر فريقلر و مشيرلر، «بو عادى نفره نه‌دن تنزّل ايدوب، ألندن