غيبت، أهلِ عداوت و حسد و عنادڭ أڭ چوق إستعمال ايتدكلرى آلچاق بر سلاحدر. عزّتِ نفس صاحبى، بو پيس سلاحه تنزّل ايدوب إستعمال ايتمز. ناصل مشهور بر ذات ديمش:
﴿اُكَبِّرُ نَفْسٖى عَنْ جَزَاءٍ بِغِيْبَةٍ
فَكُلُّ اِغْتِيَابٍ جَهْدُ مَنْ لَا لَهُ جَهْدٌ﴾
يعنى: «دشمنمه غيبتله جزا ويرمكدن نفسمى يوكسك طوتويورم و تنزّل ايتمييورم. چونكه غيبت؛ ضعيف و ذليل و آشاغيلرڭ سلاحيدر.»
غيبت اودر كه: غيبت ايديلن آدم حاضر اولسه ايدى و ايشيتسه ايدى، كراهت ايدوب طاريلاجقدى. أگر طوغرى ديسه، ذاتًا غيبتدر. أگر يالان ديسه؛ هم غيبت، هم إفترادر. ايكى قاتلى چركين بر گناهدر.
غيبت، مخصوص بر قاچ مادّهده جائز اولابيلير:
بريسى:
شكوا صورتنده بر وظيفهدار آدمه دير، تا يارديم ايدوب او مُنكَرى، او قباحتى اوندن إزاله ايتسين و حقّنى اوندن آلسين.
بريسى ده:
بر آدم اونڭله تشريكِ مساعى ايتمك ايستر. سنڭ ايله مشورت ايدر. سن ده صِرف مصلحت ايچون غرضسز اولارق، مشورتڭ حقّنى أدا ايتمك ايچون ديسهڭ: «اونڭ ايله تشريكِ مساعى ايتمه. چونكه ضرر گورهجكسڭ.»
بريسى ده:
مقصدى، تحقير و تشهير دگل؛ بلكه مقصدى، تعريف و طانيتديرمق ايچون ديسه: «او طوپال و سرسرى آدم فلان يره گيتدى.»
بريسى ده:
او غيبت ايديلن آدم فاسقِ متجاهردر. يعنى فنالقدن صيقيلمييور، بلكه ايشلديگى سيّئاتله إفتخار ايدييور؛ ظلمى ايله تلذّذ ايدييور، صيقيلميارق آشكاره بر صورتده ايشلهيور.