خضر تلقّى ايدر ويا مهدى إعتقاد ايدر ويا قطبِ أعظم تخيّل ايدر. أگر حبِّ جاهه طالب أنانيتى يوقسه، او حالده محكوم اولماز. اونڭ حدّندن فضله دعوالرى، شطحات صاييلير. اونڭله بلكه مسئول اولماز. أگر أنانيتى پرده آردنده حبِّ جاهه متوجّه ايسه؛ او ذات أنانيته مغلوب اولوب، شكرى بيراقوب فخره گيرسه، فخردن گيت گيده غروره سقوط ايدر. يا ديوانهلك درجهسنه سقوط ايدر وياخود طريقِ حقدن صاپار. چونكه بيوك أوليايى، كندى گبى تلقّى ايدر، حقلرندهكى حسنِ ظنّى قيريلير. زيرا نفس نه قدر مغرور ده اولسه، كنديسى كندى قصورينى درك ايدر. او بيوكلرى ده كندينه قياس ايدوب، قصورلى توهّم ايدر. حتّى أنبيالر حقّنده ده حرمتى نقصانلاشير.
ايشته بو حاله گرفتار اولانلر، ميزانِ شريعتى ألده طوتمق و اصول الدين علماسنڭ دستورلرينى كندينه ئولچو إتّخاذ ايتمك و إمامِ غزالى و إمامِ ربّانى گبى محقّقينِ أوليانڭ تعليماتلرينى رهبر ايتمك گركدر. و دائما نفسنى إتهام ايتمكدر. و قصوردن، عجز و فقردن باشقه نفسڭ ألنه ويرمهمكدر. بو مشربدهكى شطحات، حبِّ نفسدن نشئت ايدييور. چونكه محبّت گوزى، قصورى گورمز. نفسنه محبّتى ايچون، او قصورلى و لياقتسز بر جام پارچهسى گبى نفسنى، بر پيرلانطه، بر ألماس ظن ايدر. بو نوع ايچندهكى أڭ تهلكهلى بر خطا شودر كه؛ قلبنه إلهامى بر طرزده گلن جزئى معنالرى «كلام اللّٰه» تخيّل ايدوب، آيت تعبير ايتمهلريدر. و اونڭله، وحيڭ مرتبۀِ علياىِ أقدسنه بر حرمتسزلك گلير. أوت بال آريسينڭ و حيواناتڭ إلهاماتندن طوت، تا عوامِ ناسڭ و خواصِّ بشريهنڭ إلهاماتنه قدر و عوامِ ملائكهنڭ إلهاماتندن، تا خواصِّ كَرُّوبيونڭ إلهاماتنه قدر بتون إلهامات، بر نوع كلماتِ ربّانيهدر. فقط مظهرلرڭ و مقاملرڭ قابليتنه گوره كلامِ ربّانى؛ يتمش بيڭ پردهده تلمّع ايدن آيرى آيرى جلوۀِ خطابِ ربّانيدر.