سَوق ايدهمزسڭز!» و دييڭز: «عجبا خدمتِ قرآنيهده آرقداشمز و او خدمتِ قدسيهنڭ تدبيرنده استاديمز و اوستهباشمز اولان سعيد نورسىنڭ يوزندن، بزم گبى حق يولنده اوڭا دوست اولان أهلِ حقدن كيم ضرر گورمش؟ و اونڭ خاص طلبهلرندن كيم بلا گورمش كه، بز ده گورهجگز و او گورمك إحتمالى ايله تلاش ايدهجگز؟ بو قارداشمزڭ بيڭلر اُخروى دوستلرى و قارداشلرى وار. يگرمى اوتوز سنهدر دنيا حياتِ إجتماعيهسنه تأثيرلى بر صورتده قاريشديغى حالده، اونڭ يوزندن بر قارداشنڭ ضرر گورديگنى ايشيتمدك. خصوصًا او زمان ألنده سياست طوپوزى واردى. شيمدى او طوپوز يرينه نورِ حقيقت وار. أسكيدن ٣١ مارت حادثهسنده چندان اونى ده قاريشديرديلر، بعض دوستلرينى ده أزديلر. فقط صوڭره تبيّن ايتدى كه، مسئله باشقهلرى طرفندن چيقمش. اونڭ دوستلرى، اونڭ يوزندن دگل، اونڭ دشمنلرى يوزندن بلا گورديلر. هم او زمان چوق دوستلرينى ده قورتاردى. بوڭا بناءً؛ بيڭ دگل، بيڭلر إحتمالدن بر تك إحتمال تهلكه قورقوسيله، بر خزينۀِ أبديهيى ألمزدن قاچيرمق، سزڭ گبى شيطانلرڭ خاطرينه گلمهملى!» دييوب أهلِ ضلالتڭ دالقاووقلرينڭ آغزينه ووروب طرد ايتمليسڭز. هم او دالقاووقلره دييڭز كه:
«يوز بيڭلر إحتمالدن بر إحتمال دگل، يوزدن يوز إحتمال ايله بر هلاكت گلسه؛ ذرّه قدر عقلمز وارسه، قورقوب، اونى بيراقوب قاچميهجغز!» چونكه مكرّر تجربهلرله گورولمش و گورولويور كه: بيوك قارداشنه وياخود استادينه تهلكه زماننده إهانت ايدنلرڭ، گلن بلا أڭ أوّل اونلرڭ باشنده پاطلار. هم مرحمتسزجهسنه اونلره جزا ويريلمش و آلچاق نظريله باقيلمش. هم جسدى ئولمش، هم روحى ذلّت ايچنده معنًا ئولمش. اونلره جزا ويرنلر، قلبلرنده بر مرحمت حسّ ايتمزلر. چونكه ديرلر: «بونلر مادام كنديلرينه صادق و مشفق استادلرينه خائن چيقديلر؛ ألبته چوق آلچاقدرلر، مرحمته دگل تحقيره لايقدرلر.»