حكمنه گچهبيلير. ايشته عينًا اويله ده: رسالۀِ نوره ويريلن أهمّيت دخى، زمانڭ أهمّيتندن، هم بو عصرڭ شريعتِ محمّديهيه (عصم) و شعائرِ أحمديهيه (عصم) ايتديگى تخريباتڭ دهشتندن، هم بو آخر زمانڭ فتنهسندن أسكى زماندن بَرى بتون اُمّت إستعاذه ايتمهسى جهتندن، هم او فتنهلرڭ صولتندن مؤمنلرڭ ايمانلرينى قورتارماسى نقطهسندن رسالۀِ نور اويله بر أهمّيت كسب ايتمش كه: قرآن اوڭا قوّتلى إشارتله إلتفات ايتمش و حضرتِ إمامِ على رضى اللّٰه عنه اوچ كرامتله اوڭا بشارت ويرمش و غوثِ أعظم (قس) كرامتكارانه اوندن خبر ويروب، ترجماننى تشجيع ايتمش.
أوت بو عصرڭ دهشتنه قارشى تقليدى اولان إعتقادڭ إستناد قلعهلرى صارصيلمش و اوزاقلاشمش و پردهلنمش اولديغندن؛ هر مؤمن، تك باشيله ضلالتڭ جماعتله هجومنه مقاومت ايتديرهجك غايت قوّتلى بر ايمانِ تحقيقى لازمدر كه طايانهبيلسين. رسالۀِ نور بو وظيفهيى؛ أڭ دهشتلى بر زمانده و أڭ لزوملى نازك بر وقتده، هركسڭ آڭلايهجغى بر طرزده؛ حقائقِ قرآنيه و ايمانيهنڭ أڭ درين و أڭ گيزليلرينى، غايت قوّتلى برهانلر ايله إثبات ايدهرك؛ او ايمانِ تحقيقىيى طاشييان خالص و صادق شاكردلرى دخى، بولوندقلرى قصبه و قريه و شهرلرده (خدمتِ ايمانيه إعتباريله) عادتا برر گيزلى قطب گبى، مؤمنلرڭ معنوى برر نقطۀِ إستنادى اولارق، بيلينمهدكلرى و گورونمدكلرى و گوروشلمدكلرى حالده، قوّۀِ معنويۀِ إعتقادلرى جسور برر ضابط گبى؛ قوّۀِ معنويهيى، أهلِ ايمانڭ قلبلرينه ويروب، مؤمنلره معنًا مقاومت و جسارت ويرييورلر.
أگر بر معنّد طرفندن دينيلسه: «حضرتِ إمامِ على رضى اللّٰه عنه، بو عموم مجازى معنالرى إراده ايتمهمش.» بز ده ديرز كه: فرضا حضرتِ إمامِ على رضى اللّٰه عنه إراده ايتمزسه، فقط كلامى دلالت ايدر و قرينهلرڭ قوّتيله، إشارى و ضمنى