طوغرى سويلهمش ايسه، بنى نفسمڭ تربيهسنه سَوق ايدر و غروردن بنى قورتارمغه يارديمدر. أگر يالان سويلهمش ايسه، بنى ريادن و ريانڭ أساسى اولان شهرتِ كاذبهدن قورتارمغه يارديمدر. أوت بن نفسم ايله مصالحه ايتمهمشم. چونكه تربيه ايتمهمشم. بنم بوينمده ويا قوينمده بر عقرب بولونديغنى برى سويلهسه ويا گوسترسه؛ اوندن طاريلمق دگل، بلكه ممنون اولمق لازم گلير. أگر او آدمڭ تحقيراتى، بنم ايمانه و قرآنه خدمتكارلغم صفتمه عائد ايسه، او بڭا عائد دگل. او آدمى، بنى إستخدام ايدن صاحبِ قرآنه حواله ايدييورم. او عزيزدر، حكيمدر. أگر صِرف بنى سوگمك، تحقير ايتمك، چوروتمك نوعندن ايسه؛ او ده بڭا عائد دگل. بن منفى و أسير و غريب و أليم باغلى اولديغندن، حيثيتمى كندى ألمله دوزلتمگه چاليشمق بڭا دوشمز. بلكه مسافر اولديغم و بڭا نظارت ايدن شو كويه، صوڭره قضايه، صوڭره ولايته حكم ايدنلره عائددر. بر إنسانڭ ألندهكى أسيرينى تحقير ايتمك، صاحبنه عائددر؛ او مدافعه ايدر. مادام حقيقت بودر، قلبم إستراحت ايتدى.
﴿وَاُفَوِّضُ اَمْرٖٓى اِلَى اللّٰهِ اِنَّ اللّٰهَ بَصٖيرٌ بِالْعِبَادِ﴾
ديدم. او واقعهيى اولمامش گبى صايدم، اونوتدم. فقط مع التأسّف صوڭره آڭلاشيلدى كه، قرآن اونى حلال ايتمهمش...
ايكنجى حكايه:
شو سنهده ايشيتدم كه، بر حادثه اولمش. او حادثهنڭ وقوعندن صوڭره يالڭز إجمالاً وقوعنى ايشيتديگم حالده، او واقعه ايله جدّى علاقهدار ايمشم گبى بر معامله گوردم. ذاتًا مخابره ايتمييوردم؛ ايتسهم ده پك نادر اولارق بر مسئلۀِ ايمانيهيى بر دوستمه يازاردم. حتّى درت سنهده قارداشمه بر تك مكتوب يازدم. و إختلاطدن هم بن كنديمى منع ايدييوردم، هم ده أهلِ دنيا بنى منع ايدييوردى. يالڭز بر ايكى أحباب ايله، هفتهده بر دفعه گوروشهبيلييوردم. كويه گلن مسافرلر ايسه؛ آيده بر ايكيسى، بعض بر ايكى دقيقه بر مسئلۀِ آخرته دائر