٦١- نوعِ بشره رحمت اولان قرآن؛ آنجق عمومڭ، لا أقل أكثريتڭ سعادتنى تضمّن ايدن بر مدنيتى قبول ايدر. مدنيتِ حاضره، بش منفى أساس اوزرينه تأسّس ايتمشدر:
١- نقطۀِ إستنادى، قوّتدر. او ايسه، شأنى تجاوزدر.
٢- هدفِ قصدى منفعتدر. او ايسه، شأنى تزاحمدر.
٣- حياتده دستورى، جدالدر. او ايسه، شأنى، تنازعدر.
٤- كتلهلر مابيْنندهكى رابطهسى، آخَرى يوتمقله بسلهنن عنصريت و منفى ملّيتدر. او ايسه، شأنى مدهش تصادمدر.
٥- جاذبهدار خدمتى، هوا و هوسى تشجيع و آرزولرينى تطميندر. او هوا ايسه، إنسانڭ مسخِ معنويسنه سببدر.
شريعتِ أحمديهنڭ (عصم) تضمّن ايتديگى و أمر ايتديگى مدنيت ايسه: نقطۀِ إستنادى، قوّته بدل حقدر كه؛ شأنى، عدالت و توازندر. هدفى ده، منفعت يرينه فضيلتدر كه؛ شأنى، محبّت و تجاذبدر. جهت الوحدت ده، عنصريت و ملّيت يرينه، رابطۀِ دينى و وطنى و صنفيدر كه؛ شأنى صميمى اخوّت و مسالمت و خارجڭ تجاوزينه قارشى، يالڭز تدافعدر. حياتده، دستورِ جدال يرينه دستورِ تعاوندر كه؛ شأنى، إتّحاد و تسانددر. هوا يرينه هُدادر كه؛ شأنى، إنسانيةً ترقّى و روحًا تكاملدر.
موجوديتمزڭ حاميسى اولان إسلاميتدن ألنى گَوْشتمه، درت أل ايله صاريل؛ يوقسه محو اولورسڭ.