گوكدن گلن رحمت، حرارت و ضيا گبى اويله شموللى فائدهلرى وار كه، كائنات تزگاهندن گوندريلييور، كُرۀِ أرضڭ طار آنبارندن دگل. بلكه كائنات سرايندهكى بيوك خزينۀِ رحمتدن إظهار ايديلهرك گوندريلوب، كُرۀِ أرضڭ آنبارنده يرلشديريلمش؛ او آنباردن عصرلرڭ إحتياجنه نسبةً پارچه پارچه إخراج ايديلييور.
قرآنِ عظيم الشان بو كوچك آنباردهكى پارچه پارچه چيقاريلان دميرى، يالڭز «صرف ايتمك» معناسنى إفاده ايتمك ايستهمييور. بلكه خزينۀِ كبرادن او نعمتِ عظيمهيى كُرۀِ أرض ايله برابر اينديرديگنى إفاده ايتمك ايچون، يعنى بو كُرۀِ أرض خانهسنه أڭ لازم شى دميردر كه، خالقِ ذو الجلال گويا كُرۀِ أرضى گونشدن آييروب إنسانلر ايچون اينديرديگى زمان، دميرى ده برابر إنزال ايتمش و أكثر إحتياجِ بشر اونڭله تأمين ايديلمشدر. قرآنِ حكيم، «بو دميرله ايشلريڭزى گوريڭز و اونى چيقارمغه چاليشهرق إستفاده ايديڭز» دييه، معجزانه فرمان ايدييور.
بو آيتده هم دفعِ أعدايه، هم جلبِ منافعه مدار ايكى نعمت بيان ايدييور. نزولِ قرآندن أوّل دميرله أهمّيتلى منافعِ بشريه تأمين ايديلديگى گورولمش. فقط إستقبالده دميرڭ غايت خارقه و محيّر العقول بر صورتده، دڭزده، هواده و قرهده گزهرك كُرۀِ أرضى مسخّر ايدوب، موتآلود بر خارقه قوّتى گوسترديگنى إفاده ايچون، (فٖيهِ بَاْسٌ شَدٖيدٌ) كلمهسيله، إخبارِ غيبى نوعندن بر لمعۀِ إعجاز گوسترييور.
گچمش نكتهدن بحث ايدركن هُدْهُدِ سليمانىدن بحث آچيلدى.
إصرارجى و سؤالجى (حاشيه) بر قارداشمز هدهدڭ جنابِ حقّى توصيفده
___
(حاشيه): سؤال ايتمكده چاليشقان و يازمقده تنبللك ايدن رأفتدر.