لياقتسز اولديغم حالده، بعض گنج ذاتلر، خسته‌لق مناسبتيله دعا ايچون بنمله گوروشديلر. دقّت ايتدم كه؛ هانگى خسته‌لقلى گنجى گوردم، سائر گنجلره نسبةً آخرتنى دوشونمگه باشلايور. گنجلك سرخوشلغى يوق. غفلت ايچنده‌كى حيوانى هوساتدن بر درجه كندينى قورتارييور. بن ده باقييوردم، اونلرڭ تحمّل داخلنده‌كى خسته‌لقلرينى بر إحسانِ إلٰهى اولديغنى إخطار ايدردم. ديردم كه: «قارداشم، سنڭ بو خسته‌لغڭڭ عليهنده دگلم، خسته‌لق ايچون سڭا قارشى بر شفقت حسّ ايدوب آجيمييورم كه دعا ايده‌يم. خسته‌لق سنى تام اويانديرنجه‌يه قدر صبره چاليش و خسته‌لق وظيفه‌سنى بيتيردكدن صوڭره خالقِ رحيم إن شاء اللّٰه سڭا شفا ويرر.» هم ديردم: «سنڭ بر قسم أمثالڭ صحّت بلاسيله غفلته دوشوب، نمازى ترك ايدوب، قبرى دوشونمه‌يوب، اللّٰهى اونوتوب، بر ساعتلك حياتِ دنيويه‌نڭ ظاهرى كيفى ايله، حدسز بر حياتِ أبديه‌سنى صارصار، زده‌لر، بلكه ده خراب ايدر. سن خسته‌لق گوزيله، هر حالده گيده‌جگڭ بر منزلڭ اولان قبريڭى و داها آرقه‌سنده اُخروى منزللرى گورورسڭ و اونلره گوره طاورانييورسڭ. ديمك سنڭ ايچون خسته‌لق، بر صحّتدر. بر قسم أمثالڭده‌كى صحّت، بر خسته‌لقدر.»

أى ألمدن تشكّى ايدن خسته! سندن صورويورم؛ گچمش عمريڭى دوشون و او عمرده گچمش لذّتلى صفا گونلرى و بلا و ألملى وقتلريڭى تخطّر ايت. هر حالده يا اوخ، يا آه دييه‌جكسڭ. يعنى، يا الحمد لِلّٰه شكر وياخود وا حسرتا، وا أسفا قلبڭ ويا لسانڭ دييه‌جك. دقّت ايت، سڭا اوخ الحمد لِلّٰه شكر ديديرن، سنڭ باشڭدن گچمش ألملر، مصيبتلرڭ دوشونمسى، بر معنوى لذّتى دشييور كه؛ سنڭ قلبڭ شكر ايدر. چونكه ألمڭ زوالى، لذّتدر. او ألملر، او مصيبتلر زواليله، روحده بر لذّت إرثيت بيراقمش كه، دوشونمكله دشيلسه، روحدن بر لذّت آقييور، شكرلر تقطّر ايدييور. سڭا وا أسفا، وا حسرتا ديديرتن، أسكى