عبوديت ياپماز بر عبدِ عزيزدر. هم حليم سليمدر. فقط فاطرِ ذو الجلالندن باشقهسنه، إذنى و أمرى اولمادن تذلّله تنزّل ايتمز بر حليمِ عالىهمّتدر. هم فقيردر فقط اونڭ مالكِ كريمى اوڭا ايلريده إدّخار ايتديگى مكافات ايله بر فقيرِ مستغنيدر. هم ضعيفدر فقط قدرتى نهايتسز اولان سيّدينڭ قوّتنه إستناد ايدن بر ضعيفِ قويدر كه، قرآن حقيقى بر شاكردينه جنّتِ أبديهيى دخى غايۀِ مقصد ياپديرمديغى حالده؛ بو زائل فانى دنيايى اوڭا غايۀِ مقصد هيچ ياپار مى؟ ايشته ايكى شاكردڭ همّتلرينڭ نه درجه بربرندن فرقلى اولديغنى آڭلا!
هم فلسفۀِ سقيمهنڭ شاكردلريله قرآنِ حكيمڭ تيلميذلرينڭ حميتكارلق و فداكارلقلرينى بونڭله موازنه ايدهبيليرسڭز. شويله كه:
فلسفهنڭ شاكردى، كندى نفسى ايچون قارداشندن قاچار، اونڭ عليهنده دعوا آچار. قرآنڭ شاكردى ايسه، سماوات و أرضدهكى عموم صالح عبادى كندينه قارداش تلقّى ايدهرك، غايت صميمى بر صورتده اونلره دعا ايدر و سعادتلريله مسعود اولويور و روحنده شديد بر علاقهيى اونلره قارشى حسّ ايدر. هم أڭ بيوك شى اولان عرش و شمسى، مسخّر برر مأمور و كندى گبى بر عبد، بر مخلوق تلقّى ايدر.
هم ايكى شاكردڭ علويت و إنبساطِ روحلرينى بوندن قياس ايت كه: قرآن، كندى شاكردلرينڭ روحنه اويله بر إنبساط و علويت ويرر كه؛ طقسان طوقوز دانهلى تسبيحه بدل، طقسان طوقوز أسماءِ إلٰهيهنڭ جلوهلرينى گوسترن طقسان طوقوز عالملرڭ ذرّاتنى، برر تسبيح دانهلرى اولارق شاكردلرينڭ أللرينه ويرر. «أورادلريڭزى بونڭله اوقويڭز.» دير. ايشته قرآنڭ تلميذلرندن شاهِ گيلانى، رفاعى، شاذلى (رض) گبى شاكردلرى، وردلرينى اوقودقلرى وقت ديڭله، باق! أللرنده سلسلۀِ ذرّاتى، قطرات عددلرينى، مخلوقاتڭ عددِ أنفاسنى طوتمشلر،