إطاعتله إمتثال ايديلن دستورِ تعاونله، نباتات حيواناتڭ إمدادينه و حيوانات إنسانلرڭ يارديمنه قوشماسندن تظاهر ايدن او عمومى قانونڭ رحيمانه، كريمانه جلوهلرينى جدال ظن ايدوب، «حيات بر جدالدر» دييه أحمقانه حكم ايتمشسڭ. عجبا او دستورِ تعاونڭ جلوهسندن اولان ذرّاتِ طعاميهنڭ، كمالِ شوق ايله بدن حجيرهلرينڭ غدالانديريلمسى ايچون قوشمالرى ناصل جدالدر؟ ناصل بر چارپيشمقدر؟ بلكه او إمداد و او قوشمق، كريم بر ربّڭ أمريله بر تعاوندر.
هم چوروك بر أساسڭ: «هر شى كندى نفسنه مالكدر» دييورسڭ. هيچ بر شى كندى نفسنه مالك اولماديغنه قطعى بر دليل شودر كه: أسبابڭ ايچنده أڭ أشرفى و إختيار نقطهسنده أڭ گنيش إرادهليسى، إنساندر. حالبوكه بو إنسانڭ دوشونمك، سويلهمك و يمك گبى أڭ ظاهر أفعالِ إختياريهسندن يوز جزئندن اونڭ دستِ إختيارينه ويريلن و دائرۀِ إقتدارينه گيرن يالڭز مشكوك تك بر جزءدر. بويله أڭ ظاهر فعلڭ يوز جزئندن بر جزئنه مالك اولميان، ناصل كندينه مالكدر دينيلير؟ بويله أڭ أشرف و إختيارى أڭ گنيش، بو درجه حقيقى تصرّفدن و تملّكدن ألى باغلانمش بولونسه؛ «سائر حيوانات و جمادات كندى كندينه مالكدر» ديين، حيواندن داها زياده حيوان و جماداتدن داها زياده جامد و شعورسز اولديغنى إثبات ايدر.
سنى بو خطايه آتوب بو ورطهيه دوشورن، بر گوزلى دهاڭدر. يعنى خارقه، منحوس ذكاڭدر. او كور دهاڭ ايله، هر شيئڭ خالقى اولان ربّڭى اونوتدڭ، موهوم بر طبيعته إسناد ايتدڭ، آثارينى أسبابه ويردڭ، او خالقڭ مالنى باطل معبود اولان طاغوتلره تقسيم ايتدڭ. شو نقطهده و او دهاڭ نظرنده هر ذىحيات، هر بر إنسان، تك باشيله حدسز أعدايه قارشى مقاومت ايتمك و نهايتسز حاجاتڭ تحصيلنه چابالامق لازم گلييور. و ذرّه گبى بر إقتدار، اينجه تل گبى بر إختيار، زائل