ألنه حقيقتلرى ويرمهسينلر. هم أهلِ دنيانڭ أوهامنى تحريك ايدهجك ايشلرده بولونماسينلر. (حاشيه)
خاتمه
بوگون رأفت بگڭ بر مكتوبنى آلدم. لحيۀِ شريفه حقّندهكى سؤالى مناسبتيله دييورم كه: حديثجه ثابتدر كه، رسولِ أكرم عليه الصلاة والسلامڭ لحيۀِ سعادتندن دوشن صاچلرڭ دانهلرى محدوددر. اوتوز قرق دانه ويا أللى آلتمش دانه گبى آز بر مقدارده ايكن، بيڭلر يرده لحيۀِ سعادتڭ صاچلرى بولونماسى، بنى بر زمان چوق دوشونديردى. او وقت خاطريمه گلمش كه: لحيۀِ سعادت، يالڭز لحيۀِ شريفڭ صاچلرندن عبارت دگل، بلكه رأسِ مباركنڭ تراش اولدقجه هيچ بر
___
(حاشيه): جدّى بر مسئلهيه وسيله اولابيلهجك بر لطيفه: دونكى گون صباحلين بر دوستمڭ دامادى محمد يانمه گلدى. مسرورانه، بشارتكارانه ديدى كه: «سنڭ بر كتابڭى إسپارطهده طبع ايتمشلر، چوقلر اوقويورلر.» بن ديدم: «او، ياساق اولان طبع دگل بلكه مستنسخله بعض نسخهلر آلينمش كه حكومت اوڭا بر شى ديمز.» هم ديدم: «صاقين بونى سنڭ دوستڭ اولان ايكى منافقه سويلهمه. اونلر بويله بر شى آرايورلر كه، بهانه ايتسينلر.» ايشته قارداشلرم، بو آدم چندان بر دوستمڭ داماديدر؛ او مناسبتله بنم ده أحبابم صاييلير. فقط بربرلك مناسبتيله وجدانسز معلّم و منافق مديرڭ دوستيدر. اوراده قارداشلريمزدن بريسى بيلميهرك اويله سويلهمش. ايى اولدى كه، أڭ أوّل گلدى، بڭا خبر ويردى. بن ده تنبيه ايتدم، فنالغڭ اوڭى آليندى. و تكثير ماكينهسى بيڭلر نسخهلرى بو پرده آلتنده نشر ايتدى.