إنقلاب ايتسين. و متماديًا موت و حياتڭ دگيشمهسيله سنهلر و قرنلر أمواجى اوستنده حدسز جنازهلر بينوب عدمه آتيلان دنيامز و زمينمزده، قرآنِ حكيمڭ تزگاهنده ياپيلان بر سفينۀِ معنويه حكمنه گچن حقيقتِ إسلاميت ايچنه گيروب سلامتله او دڭزڭ اوستنده گزوب، تا ساحلِ سلامته چيقهرق حياتمزڭ وظيفهسى بيتسين. او دڭزڭ فورطنهلرى و زلزلهلرى، سينهما پردهلرى گبى تنزّهڭ منظرهلرينى تازهلنديرمكله، وحشت و دهشت يرينه، نظرِ عبرت و تفكّرى كيفلنديرهرك اوقشايوب ايشيقلانديرسين. هم او سرِّ قرآنله، او تربيۀِ فرقانيه ايله؛ نفسمز بزه بينميهجك، مركوبمز اولوب، بزى اوڭا بينديروب، حياتِ أبديهمزڭ قزانماسنه قوّتلى بر واسطهمز اولسون.
الحاصل: مادام إنسان، ماهيتنڭ جامعيتى إعتباريله صيتمهدن متألّم اولديغى گبى، أرضڭ زلزله و اهتزازاتندن و كائناتڭ قيامت هنگامنده زلزلۀِ كبراسندن متألّم اولويور. و ناصلكه خردهبينى بر ميقروبدن قورقار؛ أجرامِ علويهدن ظهور ايدن قويروقلى ييلديزدن دخى قورقار. هم ناصلكه خانهسنى سَور، قوجه دنيايى ده اويله سَور. هم ناصلكه كوچك باغچهسنى سَور، اويله ده حدسز أبدى جنّتى دخى مشتاقانه سَور. ألبته بويله بر إنسانڭ معبودى، ربّى، ملجئى، خلاصكارى، مقصودى اويله بر ذات اولابيلير كه، عموم كائنات اونڭ قبضۀِ تصرّفنده، ذرّات و سيّارات دخى تحتِ أمرندهدر. ألبته اويله بر إنسان دائما يونسوارى (عس)
﴿لَٓا اِلٰهَ اِلَّٓا اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنّٖى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمٖينَ﴾
ديمگه محتاجدر.
﴿سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ﴾
* * *