بصيرتسزلگى ايله كنديسنه مظلم و ظلماتلى بر أوهام، بر جهنّم شكلنه گتيرمش. نه شفقته مستحقدر و نه ده كيمسهدن شكوايه حقّى واردر.
مثلا: بر آدم، گوزل بر باغچهده، أحبابلرينڭ اورتهسنده، ياز موسمنده خوش بر ضيافتدهكى كيفه قناعت ايتمهيوب كندينى پيس مُسكرلرله سرخوش ايدوب؛ كنديسنى قيش اورتهسنده، جاناوارلر ايچنده آج، چيپلاق تخيّل ايدوب باغرمغه و آغلامغه باشلاسه، ناصل شفقته لايق دگل، كندى كندينه ظلم ايدييور. دوستلرينى جاناوار گوروب، تحقير ايدييور. ايشته بو بدبخت دخى اويلهدر و شو بختيار ايسه، حقيقتى گورور. حقيقت ايسه گوزلدر. حقيقتڭ حُسننى درك ايتمكله، حقيقت صاحبنڭ كمالنه حرمت ايدر. رحمتنه مستحق اولور. ايشته «فنالغى كندندن، اييلگى اللّٰهدن بيل» اولان حُكمِ قرآنينڭ سرّى ظاهر اولويور.