نهايت إنتظام ايله زوالده غروب سجّادهسنده (اَللّٰهُ اَكْبَرُ) دييوب سجده ايتدكلرى...
هم أمرِ (كُنْ فَيَكُونُ) دن گلن بر صيحۀِ إحيا و ايقاظ ايله ينه بهارده قسمًا عينًا، قسمًا مِثلًا حشر اولوب، قيام ايدوب، كمربستۀِ خدمتِ مولا اولدقلرى گبى، شو إنسانجق اونلره إقتداءً او رحمٰنِ ذو الكمالڭ، او رحيمِ ذو الجمالڭ بارگاهِ حضورنده حيرتآلود بر محبّت، بقاآلود بر محويت، عزّتآلود بر تذلّل ايچنده (اَللّٰهُ اَكْبَرُ) دييوب سجوده گيتمك، يعنى بر نوع معراجه چيقمق ديمك اولان عشاء نمازينى قيلمق، نه قدر خوش، نه قدر گوزل، نه قدر شيرين، نه قدر يوكسك، نه قدر عزيز و لذيذ، نه قدر معقول و مناسب بر وظيفه، بر خدمت، بر عبوديت، بر جدّى حقيقت اولديغنى ألبته آڭلادڭ.
ديمك شو بش وقت، هر برى برر إنقلابِ عظيمڭ إشاراتى و إجراآتِ جسيمۀِ ربّانيهنڭ أماراتى و إنعاماتِ