مُزعج و معجِّز بر آلَت اولور كه؛ گچمش زمانڭ آلامِ حزينانهسنى و گلهجك زمانڭ أهوالِ مخوّفانهسنى سنڭ بو بيچاره باشڭه يوكلتهجك، يُمنسز و مضر بر آلَت دركهسنه اينر. ايشته بونڭ ايچوندر كه: فاسق آدم، عقلڭ إزعاج و تعجيزندن قورتولمق ايچون، غالبًا يا سرخوشلغه ويا أگلنجهيه قاچار. أگر مالكِ حقيقيسنه صاتيلسه و اونڭ حسابنه چاليشديرسهڭ؛ عقل، اويله طلسملى بر آناختار اولور كه: شو كائناتده اولان نهايتسز رحمت خزينهلرينى و حكمت دفينهلرينى آچار. و بونڭله صاحبنى، سعادتِ أبديهيه مهيّا ايدن بر مرشدِ ربّانى درجهسنه چيقار.
مثلا گوز بر حاسّهدر كه، روح بو عالمى او پنجره ايله سير ايدر. أگر جنابِ حقّه صاتمايوب بلكه نفس حسابنه چاليشديرسهڭ؛ گچيجى، دوامسز بعض گوزللكلرى، منظرهلرى سير ايله شهوت و هوسِ نفسانيهيه بر قوّاد دركهسنده بر خدمتكار اولور. أگر