نتيجۀِ مضرّهيى گوسترر. حالبوكه سفاهته اويله مشوِّقانه بر تصويرى ياپار كه، آغز صويى آقيتير، عقل حاكم قالاماز.
إشتهايى قبارتير، هوسى تهييج ايدر، حسّ داها سوز ديڭلهمز. قرآندهكى أدبسه هوايى قاريشديرماز.
حقپرستلك حسّى، حسنِ مجرّد عشقى، جمالپرستلك ذوقى، حقيقتپرستلك شوقى ويرر؛ هم ده آلداتماز.
كائناته طبيعت جهتنده باقمهيور، بلكه بر صنعتِ إلٰهى، بر صبغۀِ رحمانى نقطهسنده بحث ايدر، عقللرى شاشيرتماز.
معرفتِ صانعڭ نورينى تلقين ايدر. هر شيده آيتنى گوسترر. هر ايكيسى، رقّتلى برر حزن ده ويرييور، فقط بربرينه بڭزهمز.
آوروپازاده أدبسه، فقد الأحبابدن، صاحبسزلكدن نشئت ايدن غملى بر حزنى ويرييور؛ علوى حزنى ويرهمز.
زيرا صاغير طبيعت، هم ده بر كور قوّتدن ملهمانه آلديغى بر حسِّ حزنِ غمدار. عالمى بر وحشتزار طانير، باشقه چشيد گوسترمز،
او صورتده گوسترر. هم ده محزونى طوتار، صاحبسز ده اولارق يابانيلر ايچنده قويار؛ هيچ بر اُميد بيراقماز.
كندينه ويرديگى شو حسِّ هيجانله گيت گيده إلحاده قدر گيدر، تعطيله قدر يول ويرر، دونمسى مشكل اولور؛ بلكه داها دونهمز.