گر بريسى يولنى قضارا بر شاشيرتسه، اَلْعِيَاذُ بِاللّٰه، شو عالمِ شهادت ئودى ده پاطلايهجق. تصادفه باغليدر؛ بوندن دخى خير گلمز.
مأيوسانه نظرى او جهتدن چويردك، أليم حيرته دوشدك. باشمز ده أگيلدى، سينهمزده صاقلاندق، نفسمزه باقارز. مطالعه ايدرز.
ايشته ايشيدييورز: زواللى نفسمزدن بيڭلرله حاجتلرڭ صيحهلرى گلييور. بيڭلرله فاقتلرڭ أنينلرى چيقييور. تسلّىيى بكلركن توحّش ايدييورز.
اوندن ده خير گلمدى. پك إلتجاكارانه وجدانمزه گيردك؛ ايچنه باقييورز، بر چارهيى بكلرز. أيواه! ينه بولمايز؛ بز مدد ويرملىيز.
زيرا اونده گورونور بيڭلرله أمللرى، غليانلى آرزولر، هيجانلى حسّيات، كائناته اوزانمش. هر برندن تيترهرز، هيچ يارديم ايدهمهيز.
او آمال صيقيشمشلر وجود عدم ايچنده؛ بر طرفى أزله، بر طرفى أبده اوزانوب گيدييورلر. اويله وسعتلرى وار؛ گر دنيايى يوتارسه او وجدان ده توق اولماز.
ايشته بو أليم يولده نرهيه بر باش ووردق، اونده بر بلا بولدق. زيرا مغضوب و ضالّين يوللرى بويله اولور. تصادف و ضلالت، او يولده نظر أنداز.
او نظرى بز طاقدق، بو حاله بويله دوشدك. شيمدى دخى حالمز كه مبدأ و معادى، هم صانع و هم حشرى موقّت اونوتمشز.
جهنّمدن بتردر، اوندن داها محرقدر، روحمزى أزييور. زيرا او شش جهتدن كه اونلره باش ووردق، اويله حالت آلمشز.