ينه عينًا رمضان بايرامنده، استادڭ رضاسى اولماديغى حالده، تحسين و بن (يعنى أمين) بر كيلو اينجه شكر گتيرمشدك. أكثرى يوغرت و سوت و طاتلى قباغه و سائر شيلره، بعضًا يگرمى اوتوز درهم قدر قاتدقلرى حالده (ايكى آيدن فضلهدر) او شكردن يوز درهمدن فضله قالماسى، ألبته بركت سببيلهدر.
هم بو حواليدهكى شاكردلر، هركس جزئى كلّى حسّ ايتمش و إعتراف ايدييورلر كه: رسالۀِ النوره چاليشديغمز زمان، هم رزقمزده بركت و سهولت، هم قلبمزده بر إنشراح و فرح ظاهرًا حسّ ايدييورز. أزجمله بن (يعنى أمين) كندم إعتراف ايدييورم كه: رسالۀِ النور دائرهسنه گيرمزدن أوّل، بتون سنه چاليشيردم. نه وقت رسالۀِ النور دائرهسنه گيردم؛ سنهده اوچ درت آى قدر آنجق چاليشهبيلديگم حالده، أوّلكندن داها مفرّح و داها مسعود بر حالده ياشامقلغم، يوزده يوز رسالۀِ النور خدمتنڭ بركتيله اولديغنه هيچ شبهه يوق (حاشيه).
هم أزجمله، استاديمز دييور كه: «بنم ده قناعتِ قطعيهم چوق تجربهلرله گلمش كه، بن رسالۀِ النورڭ تصحيحاتيله مشغول اولديغم زمان، پك ظاهر طرزده، هم رزقمده بركت، هم قولايلق گورويورم. هر نه وقت چاليشمازسهم او حالى گورمييورم.» هم استاديمز دييور و بز ده تصديق ايدييورز: «بن صوڭ زمانده آڭلادم كه؛ شيمدىيه قدر هم بن، هم دوستلرم بو حقيقتڭ صورتنى باشقه
___
(حاشيه): أوت أمين قارداشمز مملكتمزه گلديگى زمان چوق فعّال بر صورتده هر آى چاليشيردى. شيمدى ايسه، اوچ درت آيدن فضله چاليشديغنى گورمييورم. بوڭا سبب ايسه، رسالۀِ نورڭ خدمتنڭ بركاتى اولديغنده شبههم يوق، بتون قوّتمله تصديق ايدييورم.
كوچك خسرو محمد فيضى