﴿بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ﴾
﴿اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا﴾
چوق عزيز و چوق قيمتلى، مشفق و فداكار استادِ أعظم أفنديم حضرتلرى!
خزينهلر طولوسى مجوهراتدن داها فضله، حتّى بو فانى دنيا حياتنڭ زينتلريله ئولچولهميهجك درجهده قيمتدار مكتوبڭزى، مبارك رمضانِ شريفڭ يگرمى اوچنجى گونى آقشامى، إفطاردن اون دقيقه أوّل پوسطهدن آلدم. جنابِ حق قبول بيورسون، ايكى إفطارى بر ياپدم. (اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّٖى)
أوّلجه يازديغم اوزون سطرلرڭ مالايعنى و بوشلغندن، فضله مشغول ايتديگمدن و گرك بزم و گركسه مبارك زكريّا قارداشمزڭ قيمتسز، دگرسز هديهلرينى مأذونيتسز قبول ايدهرك تقديم ايتمك جسارتنده بولونديغمدن متولّد، عزيز استاديمڭ عدمِ قبول و خوشنودسزلغيله تكديراتنه معروض قالاجغمدن قورقهرق إنتظارده ايكن موزّع ايكى مكتوب ويردى. إفطار وقتى اولديغندن آياقده ظرفى آچدقدن صوڭره، قيمت تقدير ايدهميهجگم چوق شيرين و جاذب اولان خطِّ فاضلانهڭز، صانكه «قورقمه» دييه خطاب ايدييورمش گبى تبسّم ايدهرك گوزيمه ايليشنجه، سرورمدن اوقويهمادم. همان خانهمه قوشدم، إفطار ايله اوقومغه باشلادم.
سوگيلى و مشفق استادم! محيى الدينِ عربى حضرتلرينڭ تبشيراتى خاطريمه گلدى. ذاتِ فاضلانهلرندهكى گورديگم شفقتِ پدرانهنڭ او بيوك ذاتڭ خبر ويرديگى شفقتِ پدرانهيى حائز بولونديغڭزه ايمان ايتدم. قادرِ مطلق حضرتلرى سز استاديمزدن قات قات راضى اولسون و بزلرى ده خدمتڭزده و خدمتِ قرآنده دائم و