(اَلَّذٖينَ) كلمهسى ايسه، گوزه گورونمزدن أوّل عقله گورونن غريب و يڭى حقيقتلره بر واسطۀِ إشارتدر. بونڭ ايچوندر كه، حقيقتلرى تبديل و تجديد ايدن إنقلابلرى تصوير ايچون قوللانيلان إشارت و واسطهلردن أڭ چوق قوللانيلان، (اَلَّذٖينَ) و أمثاليدر.
قرآنڭ تجلّيسيله چوق نوعلر سيليندى، حقيقتلر ييقيلدى. اونلره بدل، يڭى يڭى نوعلر، حقيقتلر تشكّل ايتدى. أوت زمانِ جاهليته باق! او زمانده بتون نوعلر ملّى رابطهلر اوزرينه تشكّل ايتديگى گبى، إجتماعى حقيقتلر ده تعصّبِ قَومى اوزرينه بنا ايديلمشدى. قرآنڭ تجلّيسيله او رابطهلر كسيلدى، او حقيقتلر تخريب ايديلدى. اونلره بدل، دينى رابطهلر اوزرينه يڭى نوعلر و حقيقتلر إحداث ايديلدى. أوت شمسِ قرآنڭ طلوعى ايله، بعض قلبلر اونڭ ضياسيله تنوّر ايتدى. و مؤمنلرڭ نوعنى تمييز و تعيين ايدن بر حقيقتِ نورانيه ميدانه گلدى. كذالك او كسكين ضيا قارشيسنده، مزبلهيه بڭزهين بعض پيس قلبلر ده يانوب كومور اولديلر. و او كافرلرڭ نوعنى إعلان ايدن زهرلى بر حقيقتِ كفريه حصوله گلدى. ايشته بو حقيقتِ كفريهيه إشارت ايچون (اَلَّذٖينَ) ذكر ايديلمشدر.
مع هذا هر ايكى (اَلَّذٖينَ) آراسنده تام بر مناسبت واردر. چونكه هر بريسى بربرينه ضد اولان بر حقيقته إشارتدر.
و كذا حرفِ تعريف اولان (ال) ڭ إفاده ايتديگى بش معنايى، (اَلَّذٖينَ) ده إفاده ايدييور. او معنالرڭ أڭ مشهورى، عهددر. يعنى گرك (ال) دن، گرك (اَلَّذٖينَ) دن، معهود و معلوم بر شى قصد ايديلير. بناءً عليه أبو جهل، أبو لهب، اُميّه ابن خَلَف و سائره گبى معهود و مشهور بيوك كافرلره