أى آرقداش! شو (هُدًى لِلْمُتَّقٖينَ) جملهسندهكى نورِ بلاغت و حسنِ كلام، درت نقطهدن تظاهر ايتمشدر.
١ - بو جملهده مبتدا محذوفدر. بو حذف؛ (جملهيى تشكيل ايدن مبتدا ايله خبر آراسندهكى إتّحاد اويله بر درجهيه وارمش كه، صانكه مبتدا حذف اولمايوب خبرڭ ايچريسنه گيرمش) خارجًا ايكيسى متّحد اولدقلرى گبى، ذهنًا ده متّحد اولدقلرينه إشارتدر.
٢ - (هَادٖى) يرنده (هُدًى) يعنى إسمِ فاعل موقعنده مصدرڭ قوللانيلماسى، تجسّم ايدن نورِ هدايتدن جوهرِ قرآنڭ حصوله گلديگنه إشارتدر.
٣ - (هُدًى) دهكى تنوينِ تنكيردن آڭلاشيلييور كه، هدايتِ قرآن اويله اينجه بر درجهيه وارمشدر كه، حقيقتى إدراك ايديلهمز و اويله گنيش بر ساحهيى إشغال ايتمشدر كه، إحاطهسى علمًا قابل دگلدر. چونكه معرفهنڭ ضدّى اولان «نكره»؛ يا شدّتِ خفادن اولور ويا كثرتِ ظهوردن نشئت ايدر. بوڭا بناءًدر كه، «تنكير» بعضًا تحقيرى بعضًا تعظيمى إفاده ايدر، دينيلمشدر.
٤ - متعدّد كلمهلره بدل إسمِ فاعل صيغهسيله إختيار ايديلن (مُتَّقٖينَ) كلمهسى ايله ياپيلان ايجاز، هدايتڭ ثمرهسنه و تأثيرينه إشارت اولديغى گبى، هدايتڭ وجودينه ده بر دليلِ إنّىدر.
سؤال: غايت محدود، آز بر قاچ نقطهدن بشرڭ طاقتندن خارج دينيلن إعجازڭ طوغماسى إحتمالى وار ميدر؟
جواب: مادّى و معنوى هر شيده يارديمڭ و إجتماعڭ بيوك قوّت و تأثيرى واردر. أوت إنعكاس سرّيله، اوچ شيئڭ حسنى إجتماع ايدرسه، بش اولور. بش