عبادت و تقديس، اونڭ جعلنه سببِ كافى گلمز مى كه، جعلنڭ حكمتنى صورييورسڭز؟» ايشته «واوِ حاليه» ايله ذكر ايديلن (وَنَحْنُ نُسَبِّحُ ... إلٰى آخر) جملهسى، گويا او إعتراضى دفع ايتمگه إشارتدر.
(نَحْنُ) : معاصيدن معصوم ملائكهنڭ جماعتلرندن كنايهدر. جملهنڭ جملۀِ إسميه شكلنده ذكر ايديلمهسى؛ تسبيحڭ ملائكهيه بر سجيه اولديغنه و ملائكهنڭ تسبيحاته ملازم و مداوم اولدقلرينه إشارتدر.
(نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ) : بزلر، بتون عبادتلرڭ سڭا مخصوص اولديغنى كائناته إعلان و جنابِ الوهيتڭه لايق اولميان شيلردن منزّه اولديغڭه ايمان و بتون أوصافِ عظمت و جلال ايله متّصف اولديغڭه إعتقاد ايدييورز.
(وَ نُقَدِّسُ لَكَ) بو «ل» يا صلهدر، بر معنايى إفاده ايتمز ويا تعليل و سببيت ايچوندر. برنجى إحتماله گوره، (نُقَدِّسُكَ) تقديرنده اولور. يعنى «سنى تقديس و تطهير ايدييورز» ديمكدر. ايكنجى إحتماله نظرًا، (نُقَدِّسُ لِاَجْلِكَ) تقديرنده اولور. يعنى بز نفسلريمزى، فعللريمزى گناهلردن تميزلهمكله برابر، قلبلريمزى ماسواڭدن چويرييورز ديمكدر.
بو «واو» ايسه، ايكى رذيلهيى جمع و بربرينه عطف ايدن (يَسْفِكُ) دهكى «واو»ڭ عكسنه و عنادينه اولارق، برى تقديس، ديگرى تسبيح ايكى فضيلتى جمع و بربرينه عطف ايدييور.
(قَالَ اِنّٖٓى اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ) : بو جمله، ملائكهنڭ إستفسارندن صوڭره عجبا جنابِ حق إستفسارلرينه ناصل جواب ويردى و تعجّبلرينى نه ايله