جملهيى سويلهدى. سامعڭ ذهنى، اوچ نقطهيى نظره آلارق حركته گچدى: ١- ملائكه نه ديديلر؟ ٢- تعجّبله حكمتى صورديلر. ٣- جنلره خليفه اولمقله برابر، بشرده ده قوّۀِ غضبيه و شهويه خلق ايديلمشدر. بونلر، جنلردن داها زياده فساد ياپاجقلردر. ايشته قرآنِ كريم (قَالُٓوا اَتَجْعَلُ فٖيهَا مَنْ يُفْسِدُ فٖيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَٓاءَ) جملهسيله او اوچ نقطهيه إشارت ايتمشدر. ملائكهنڭ سؤالِ تعجّب و إستفسارلرى بيتدكدن صوڭره، سامع، جنابِ حقدن ويريلهجك جوابى بكلركن قرآنِ كريم (قَالَ اِنّٖٓى اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ) جملهسيله جواب ويرمشدر. يعنى «أشيا و أحكام، سزڭ معلوماتڭزه منحصر دگلدر. عدمِ علمڭز، اونلرڭ وجوده گلميهجكلرينه سبب اولاماز. بنم، بشرڭ خلقتى حقّنده بر حكمتم واردر؛ او حكمتڭ خاطرهسى ايچون، فسادلرينى نظره آلمام.» فرمان ايتمشدر.
جملهلرڭ هيئت و نكتهلرينه گلدك:
(وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ ... إلٰى آخر) : عطفى إفاده ايدن بو «واو»، مناسبتِ عطفيهنڭ إقتضاسنه بناءً (وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ ... إلٰى آخر) جملهسنه معطوف عليه اولمق اوزره (اِذْ خَلَقَ مَا خَلَقَ مُنْتَظَمًا) جملهسنڭ تقديرينه إشارتدر.
و كذا (اِذْ) زمانِ ماضىيى إفاده ايتديگى جهتله، صانكه ذهنلرى گچمش زمانلرڭ سلسلهسنه گوتورور ويا او سلسلهيى بو زمانه گتيرر، إحضار ايدر كه؛ ذهنلر، او زمانلرده وقوعه گلمش اولان حادثهلرى گورسونلر.
(رَبُّكَ) : بو تعبير، ملائكهنڭ عليهنه بر حجّت و بر دليلدر. يعنى اللّٰه سنى تربيه ايتمشدر، حدِّ كماله ايريشديرمشدر و سنى بشره مرشد قيلمشدر كه،