ج - أوت قلبلرندهكى ريبڭ ظلمتى بتون بدنلرينه، قلبلرينه إنتشار و إستيلا ايتمش اولديغندن، كنديلرينڭ ريب ايچنده بولوندقلرى صانيلمقده اولديغنه إشارتدر.
نكره اولارق (رَيْبٍ) كلمهسنڭ ذكرى، تعميم ايچوندر. يعنى هانگى ريبڭز وارسه، جواب بردر؛ هر بر ريبڭزه قارشى مخصوص بر جواب لازم دگلدر. هانگى چارهيه باش وورورسهڭز، آلاجغڭز جواب قرآنڭ إعجازيدر. أوت بر چشمه باشنده صو ايچوب طاتليلغنى آڭلايان بر آدم، بتون او چشمهدن تشعّب ايدن آرقلرى تجربه ايتمگه حقّى يوقدر؛ زيرا منبعى بردر. كذالك بر سورهنڭ معارضهسندن عاجز قالان آدمڭ، بتون قرآنى تجربهيه حقّى يوقدر. چونكه كاتب بردر.
(مِمَّا) دهكى (مِنْ) بيانى إفاده ايتديگندن، (فٖى شَىْءٍ) كلمهسنڭ تقديرينى ايستر. تقديرِ كلام، (وَاِنْ كُنْتُمْ فٖى رَيْبٍ فٖى شَىْءٍ مِمَّا نَزَّلْنَا) اولسه گركدر.
(نَزَّلْنَا) تعبيرندن آڭلاشيلير كه؛ اونلرڭ شبههلرينڭ منشئى نزول صفتى اولوب، قطعى جوابلرى ده، إثباتِ نزولدر.
تدريجًا يعنى آيت آيت، سوره سوره، حادثهلره گوره نزولى إفاده ايدن تفعيل بابندن (نَزَّلْنَا) كلمهسنڭ، دفعةً نزوله دلالت ايدن إفعال بابندن (اَنْزَلْنَا) كلمهسنه ترجيحًا ذكر ايديلمهسى؛ اونلرڭ دعوالرنده «نه ايچون قرآن دفعةً نازل اولمامشدر؟» دييه دليل گتيردكلرينه إشارتدر.
(عَبْدِنَا) : عبد لفظنڭ نبى ويا محمّد (عصم) لفظلرينه جهتِ ترجيحى؛ عبد تعبيرى، پيغمبر عليه الصلاة والسلامڭ عظمتنه و عبادتڭ علوِّ