صوڭره (اٰمَنَّا) و كذا (ناس) تعبيرى: نفاقڭ بر طائفه ويا بر طبقهيه مخصوص اولمايوب إنسانڭ نوعنده بولونور، هانگى طائفه اولورسه اولسون.
و كذا (نَاس) ڭ تعبيرى، نفاق بتون إنسانلرڭ حيثيت و شرفلرينى إخلال ايدن بر رذالت اولديغندن، أنظارِ عامّهيى نفاقڭ عليهنه چويرتمكله إزاله و عدمِ إنتشارينه چاليشمهلرى لزومنه إشارتدر.
س - (يَقُولُ) ايله (اٰمَنَّا) نڭ مرجعلرى بر ايكن بريسنڭ مفرد، ديگرى جمع صيغهسيله ذكرلرنده نه حكمت واردر؟
ج - ظريف بر لطافته إشارتدر كه، ايمانڭ موصوفى جمع ايسه ده، تلفّظ ايدنى مفرددر.
(يَقُولُ اٰمَنَّا) جملهسى اونلرڭ ايمان دعوالرينى حكايهدر. بو جملهده دعوالرينڭ ردّينه ايكى جهتله إشارت ايديلديگى گبى، دعوالرينڭ تقويهسنه ده ايكى وجهله ايما ايديلمشدر. شويله كه: (يَقُولُ) كلمهسى، مادّه جهتيله اونلرڭ ايمان دعواسنڭ عن إعتقاد اولمايوب، آنجق سوزدن عبارت بر قَول اولديغنه إشارتدر. كذالك مضارع صيغهسيله، اونلرى على الدوام ياپدقلرى مدافعهيه سَوق ايدن وجدانى بر سبب دگلدر. آنجق خلقه قارشى بر رياكارلق اولديغنه إشارتدر.
دعوالرينڭ تقويهسنه ياپيلان إشارتلر ايسه (اٰمَنَّا) فعلِ ماضينڭ هيئتندن «بز أهلِ كتاب جماعتلرى، أسكيدن بَرى مؤمنز. شيمدى ايماندن گرى قالمامزه إمكان يوقدر.» گبى تقويه ايديجى بر دليل ترشّح ايتديگى گبى، جمعه راجع اولان (نَا) ضميرندن ده «بزلر بر فرد گبى دگلز. آنجق محتشم بر جماعتز. يالانه تنزّل ايتمهيز.» گبى ايكنجى بر تقويه داها چيقييور.