ايدر.. و اونلرڭ او حركتلرينى، عبرت و حيرتله تفكّر ايدر. ينه او شخص، أجرامِ علويه ايله اويله بر كسبِ معارفه ايدر كه، هانگى بر جِرمه باقارسه باقسين، او جِرملردن: «أى آرقداش! بزدن توحّش ايتمه! حركتلريمزدن قورقمه! هپمز بر خالقڭ مأمورلرىيز» دييه، مأنوس و أمنيت ويريجى سسلرى قلبًا ايشتمگه باشلار.
خلاصه: او شخص، أوّلكى وضعيتنده، وجدانندهكى او دهشتلى و وحشتلى و قورقونج آلامِ شديدهدن قورتولمق ايچون تسلّيلر ايله حسّنى إبطال و سرخوشلقله او حاللرى اونوتمق ايستر. ايكنجى حالتنده ايسه، روحنده يوكسك لذّتلرى و سعادتلرى حسّ ايدر؛ قلبنى ايقاظ، وجداننى تحريك ايدوب روحنى إحساس ايتدكجه، او سعادتلر زيادهلشير و اوڭا معنوى جنّتلرڭ قپولرى آچيلير.
(اَللّٰهُمَّ بِحُرْمَةِ هٰذِهِ السُّورَةِ اِجْعَلْنَا مِنْ اَصْحَابِ الصِّرَاطِ الْمُسْتَقٖيمِ اٰمٖينَ)
* * *